Zevende ronde KNSB gespeeld 8 maart 2025
Drie nipte nederlagen voor ESC en de zorgen bij ESC1 nemen toe. Dat het weer een zware middag zou worden was duidelijk. Bij ESC1 kwam de titelkandidaat en nummer 1 uit de poule HMC Den Bosch op bezoek met redelijk wat 2000+ spelers. En ESC1 had de punten wel nodig gezien de 7e plek en het feit dat Giessen en de Linge én De Rode Loper ook op 4 punten stonden.
ESC2 had met het Amersfoort 3 een qua sterkte bijna gelijk team op bezoek. ESC3 speelde tegen Amersfoort 4 en in de zesde klasse kan dat een team met binnen een team sterk verschillende ratings betekenen, zoals ook nu weer.
ESC 1 – HMC Den Bosch 2: 3 – 5
(Verslaglegging door John, Henri, Willem, Tom en Edwin)
Het begin van de wedstrijd was ronduit rommelig. Bord 1 van HMC bleef 45 minuten leeg want de speler reisde op eigen gelegenheid maar kon de Rehoboth niet vinden. Bij ESC presteerde Erik van den Eijkel het om er niet om 12.00 uur te zijn. Hij moest zelfs gebeld worden omdat hij dacht dat het pas 13.00 uur begon. Niet bepaald een wenselijke start.
De eerste beslissing viel aan bord 2. Henri van Kruistum speelde meteen vol op de aanval tegen zijn zeer jeugdige maar qua rating sterke opponent. Bij aankomst in de hal wist hij al dat morele winst er niet in zat; zijn tegenstander bleek slechts 11 jaar. Verlies je, dan verlies je van een 11 jarige. Win je, dan win je van een 11 jarige. Dat levert dus nooit bewonderende blikken op….
Vanuit een Trompowsky kon Henri na een passieve reactie van zijn tegenstander de koning in het midden laten en met g4 een aanval op de koningsvleugel beginnen. Zwart maakte geen grote fouten, maar wist toch niet onder de druk uit te komen. Daarnaast had zwart zelf niet echt tegenspel dus kon wit rustig doorbouwen aan de aanval. Wit wist drie pionnen te winnen en toen dameruil werd geforceerd gaf zwart op. Een mooie opsteker 1-0.
Aan bord 3 kreeg Carel de Vries van eveneens een 11-jarige tegenstander(!) precies het omgekeerde voor de kiezen. Hij werd enorm onder druk gezet en bij een lange rokade versus korte voor zijn tegenstander nam dit alleen maar toe. Uiteindelijk kon Carel de boel net dichthouden en de stelling neutraliseren. 1,5 – 0,5.
Erik van den Eijkel bereikte aan bord 8 uiteindelijk een eindspel met paard tegen loper en een flinke set pionnen. De pionnen stonden echter niet op de loper-velden dus er was niets te vrezen maar wel te winnen. Door het tijdsverlies van de start en de inschatting van de teamleider dat remise wel kon werd tot remise besloten. Helaas. Want de stelling was zoals bleek in 6 van de 7 logische lijnen van spel, elke keer gewonnen. 2 – 1
De andere borden waren allemaal nog erg onduidelijk behalve die van Tom Pronk op bord 7. Hij kwam met zwart slecht uit de opening en om uit de problemen te blijven investeerde hij veel tijd, maar hij bleef onder druk staan.
Na 20 zetten had hij nog slechts 2 minuten op de klok en dacht hij zich
aan de problemen te kunnen ontworstelen door een actie op de damevleugel.
Dit bleek echter te optimistisch en het bood zijn tegenstander kans op een
aanval op de koningsvleugel. Deze aanval was dusdanig gevaarlijk dat Tom, in een stelling waarin materiaalverlies al niet meer was te voorkomen, door zijn vlag ging. 2 – 2.
Aan bord 5 deed Dominic van Dijk er weer alles aan om een onconventionele stelling op het bord te krijgen. Dat lukte. Er volgde van allerlei verwikkelingen maar uiteindelijk resteerde een gelijkwaardige remise. 2,5 – 2,5.
Aan bord 1 kwam bij Jon Riksen een Engelse NeoCatalaanse opening op het bord met tot de 28ste zet steeds een licht voordeel voor wit. Door een foute zet van John had wit met een korte combinatie toen een pion kunnen verdienen, maar verzuimde. Op zet 35 kon zwart weer een licht voordeel bereiken met Pe4, maar speelde een zet te snel voor de aanval met g5. Toen op zet 40 … Dxb4 werd gespeeld was dat echter een slecht idee dat tot verlies leidde. Met Dg6 had zwart slechts licht nadeel gehad en nog voor remise kunnen vechten. Helaas en zeldzame KNSB-nederlaag voor John. 2,5 – 3,5.
Op bord 6 speelde Edwin Groen weer eens een tactisch zwaar positiespel dat zijn tegenstander (rating 2000) naar eigen zeggen ook niet bepaald licht vond. Op zet 14 werd pas het eerste houtje geruild. De stelling bleef in dynamisch evenwicht en uiteindelijk was het eindspel van elke paard en zwartveldige loper met 6 pionnen gewoon remise. Tot Edwin vergat dat je er 30 minuten bij krijgt na 40 zetten. Hij bleef vanuit de tijdnoodfase na de 40ste zet onnodig op increment spelen (net als zijn tegenstander overigens…) en speelde op zet 43 een slechte zet. Dit kostte een pion en dat kon de stelling niet hebben. Maar door fouten aan beide kanten in tijdnood (die er dus niet was….) wordt de stelling weer remise waarna op zet 57 de partij wordt weggeblunderd door Edwin. Zie verslag. Zwaar frustrerend en onnodig. 2,5 – 4,5.
Aan bord 4 speelde Willem Slagter tot het gaatje door. Ook hij speelde tegen een 2000+ speler en merkte dat gelijk aan allerlei voetangels en klemmen die de zwartspeler in de stelling vlocht. Gelukkig wist hij die alle tijdig te ontlopen en in een volstrekt gelijke stand stelde Willem na 22 zetten remise voor. Dat werd niet aangenomen. Weer 20 zetten later – stand nog steeds in evenwicht – werd wederom een remiseaanbod van wit geweigerd. Uiteindelijk ontstond een eindspel waarbij Willem een pion meer had, maar die stelde weinig voor. Nu bood zwart remise aan, maar Willem nam een gok en ging in op een gecompliceerd eindspel; we stonden met 4,5 – 2,5 achter dus de match was toch al verloren. Na 5 uur spelen – en 74 zetten – later bleek ook het eindspel volstrekt in balans. Remise derhalve. Uit de analyse van de computer bleek dat beiden het extreem nauwkeurig hadden gespeeld. Een terechte uitslag dus, maar helaas een eindstand van 3 – 5.
Met nog twee rondes te gaan staan we door de verrassende winst van Giessen en de Linge op ASV, helaas op plek 8. Poule 4C blijft dan ook een uitzonderlijke poule gezien de zo geringe krachtsverschillen.
De slechtste nummer 8 van alle poules in de vierde klasse degradeert. Dat zijn we zeker niet, maar we mogen geen 9e worden in deze poule van 9 en op die plek staat nu de Rode Loper, waar we begin april tegen spelen. Hoe spannend wil je het hebben?
Die wedstrijd winnen betekent klassebehoud. Bij een gelijkspel is er nog volop kans, maar verlies maakt klassebehoud heel lastig (dan moeten we de laatste ronde winnen en moet de Rode Loper verliezen).
ESC 2 – Amersfoort 3: 3,5 – 4,5
(verslaglegging Mark Bakker)
De dag begon matig. Sander Rosman speelde ambitieus een lange rokade tegen de dragon variant van het Siciliaans. Zwart kreeg een sterke aanval en na een torenoffer was het spel op dramatische wijze snel voorbij. 0-1 voor Amersfoort.
Bij Albert Bootsman kwam er een afwijkende variant in het Scandinavisch op het bord, waarin beide spelers positioneel goed speelden. In een optisch gelijkwaardige stelling kwamen de spelers remise overeen. Hier waren beide tevreden mee.
Vervolgens was remisekoning Hans Thuijls klaar. Hans speelde aan bord 5 met zwart een Colle opening. De stelling kwam gesloten te staan. Wit had positioneel voordeel, maar verspeelde dat met een paar onhandige dame zetten. Hierna was de stelling in evenwicht en werd tot remise besloten. Vijf remises op rij voor Hans, kan hij hier 5 april een zesde aan toevoegen?
Op bord 4 speelde Mark Bakker met wit een redelijk ingetogen partij. In een gesloten Catalaan wachtte zowel Mark als zijn tegenstander Rob af tot de ander een risico nam. Uiteindelijk besloot Mark wat initiatief te komen. Hier kwam helaas weinig spel uit en na 21 zetten vonden Mark en Rob het mooi geweest: remise.
Jim Pronk speelde met zwart tegen Ron Flohr. Er ontstond een interessante stelling waarin er voor zowel wit als zwart leuke grapjes in zaten, maar dit werd door beide spelers gezien. Jim kwam aan het einde nog een pion voor te staan maar gezien de heftige tijdsnood 5 minuten tegen 40 besloot Jim nogmaals remise aan te bieden wat werd geaccepteerd. Helaas, want Jim zag in de latere analyse dat hij de winnende zet Pxh5 had gemist.
Tussenstand: 2-3 voor Amersfoort. Kunnen Tim, Ruben en Bram nog voor een positieve afsluiting zorgen?
In een theoretische opening kwam Tim Evendijk op bekend terrein. Hij speelde zijn h-pion eerst naar h5 en later naar h4 om in een mogelijk eindspel veel ruimte te winnen. Helaas wist de tegenstander de boel intact te houden. Na wat rondschuiven met de dames was remise de terechte uitslag.
Al vroeg in de opening werden de dames geruild bij de partij van Ruben de Vries, waardoor zwart niet meer kon rokeren. Ruben zette zijn tegenstander onder druk, aangezien zwart meer zetten nodig had om zijn stukken te ontwikkelen. Ondanks de solide stelling van zwart wist wit een doorbraak te forceren. Echter, door tijdnood verloor wit enkele pionnen. Zwart blunderde vervolgens in een paardvork en verloor een kwaliteit. Met de extra tijd na 40 zetten wist wit dit nauwkeurig uit te spelen en de partij te winnen.
De spanning is helemaal terug, weet Bram een 4-4 gelijkspel uit het vuur te slepen, of misschien zelfs de overwinning?
Bram Feenstra komt sterk uit de opening, en weet het centrum te bezetten. Wanneer wit kiest voor een risicootje, verloopt dat verkeerd. Hierdoor kan zijn tegenstander het initiatief pakken. Met een pion meer gaat zwart het eindspel in en na veel tegengestribbel van Brams kant weet zwart dit goed uit te spelen naar een overwinning.
ESC 3 – Amersfoort 4: 3,5 – 4,5
(verslaglegging Dick Wenning)
In de zesde ronde van de landelijke schaakcompetitie heeft Edese Schaak Combinatie 3 een spannende strijd geleverd tegen Amersfoort 4. De teams waren op papier aan elkaar gewaagd, wat resulteerde in een wedstrijd vol felle gevechten en strategische manoeuvres. Uiteindelijk trok Amersfoort 4 aan het langste eind.
Dick Wenning kreeg met zwart de Jobava-Londen op het bord tegen Jens Steenmetz. Terwijl het centrum gesloten bleef, nam wit het initiatief en probeerde door te breken. In het eindspel kreeg Dick een zwak paard op a7 en verloor een pion op de b-lijn, die snel dreigde te promoveren. In een uiterste poging offerde hij zijn paard tegen twee centrumpionnen, maar dit bleek niet genoeg. Na een dame-aanval en een beslissende aftrekaanval moest Dick zijn tegenstander feliciteren.
Johan de Lange speelde met zwart een Siciliaan tegen Bert Lardenoye. De partij verliep bijzonder symmetrisch, alsof beide spelers elkaar perfect aanvoelden. Dit resulteerde in een compleet gelijke stelling na twintig zetten, met zes pionnen en een witte loper aan beide kanten. Zelfs de klok stond nagenoeg gelijk. In deze harmonieuze strijd werd na overleg tot remise besloten.
Mathijs van Dijk kreeg met wit de Caro-Kann (afruilvariant) voorgeschoteld tegen Bas van Schooten. Al snel zette hij een mataanval op, maar zwart wist deze te pareren en kreeg zelf een betere positie. Een te snelle paardenruil gaf Mathijs weer wat tegenspel, waarna een remiseachtige stelling ontstond. In wederzijdse tijdnood speelde zwart echter het sterke g7, waardoor de zwarte koning opgesloten raakte en mat niet meer te voorkomen was.
Egbert Aalbers kwam in een strategische partij met Luc Kepers terecht. Op zet 18 had Luc de mogelijkheid om door zetherhaling een snelle remise af te dwingen. Egbert kon dit slechts voorkomen door een kwaliteitsverlies te accepteren, maar zag onvoldoende perspectief in de resterende stelling. Hierdoor werd tot een vroege remise besloten.
Alexander Ivanov speelde een Siciliaan tegen Mathijs Möhlmann. Zijn tegenstander zette agressief in met pionnen op f4 en e4, waardoor Alexander zich gedwongen zag om passief af te wachten. Op het juiste moment wist hij echter te infiltreren en won hij een cruciale pion. Kort daarna maakte Mathijs een fout door een penning over het hoofd te zien, waardoor Alexander zowel een pion als een toren won ten koste van een loper. Ondanks een late aanvalspoging van zijn tegenstander hield Alexander alles onder controle en haalde hij een overtuigende overwinning binnen.
Tom Smit kreeg de Franse opening op het bord tegen Christian den Butter. Beide spelers speelden razendsnel, waardoor de partij in een hoog tempo richting het middenspel ging. Tom wist een toren te winnen, maar zijn tegenstander slaagde erin om deze terug te veroveren. In het eindspel stond Tom voor een moeilijke opgave: hij had een loper, een paard en een pion tegen een toren en drie pionnen van zwart. Ondanks hardnekkig verzet bleek verlies onvermijdelijk.
Marco van den Brink begon zijn partij tegen Luuc Baltus met 1. d4, waarna de partij via een omweg in een Londensysteem belandde. Marco kreeg met zwart in het middenspel het initiatief en probeerde druk uit te oefenen op de damevleugel. Zijn tegenstander rokeerde lang en trachtte met pionnen door de verdediging heen te breken. In het eindspel hielden beide spelers zich staande en na 52 zetten bood wit remise aan, wat Marco accepteerde. Hiermee behaalde hij zijn eerste (en naar eigen zeggen laatste) halve punt van het seizoen.
Femke van Kampen speelde een spannende partij tegen Sander Gijsbertse. Ze kwam aanvankelijk een pion achter, maar wist deze later in de partij terug te winnen. In ernstige tijdnood – met slechts negen minuten tegen 45 voor haar tegenstander – wist ze de veertig zetten te halen, wat haar de nodige ademruimte gaf. Met twee vrijpionnen in haar voordeel wist ze deze voordeel vakkundig om te zetten in winst, waarmee ze een belangrijk punt binnenhaalde voor het team.
Zesde ronde KNSB
Door de groepsindeling die in de klasse 4, 5 en 6 nogal eens oneven is speelden ESC2 en ESC1 beide niet.
ESC 3 redt het niet tegen Veenendaal 3. Zaterdag 8 februari 2025
Alleen ESC 3 kwam deze dag in actie in de voor hen vijfde ronde van de KNSB competitie. Het team leed een zware nederlaag tegen Veenendaal 3. Ondanks enkele spannende partijen en sterke individuele prestaties bleek het ratingverschil van gemiddeld ruim 100 punten in het voordeel van Veenendaal doorslaggevend. De eindstand: 1½ – 6½.
Op bord 1 speelde Johan de Lange (1759) een degelijke partij tegen Gunie du Chatinier (1935). Beide spelers hielden elkaar lang in evenwicht, tot Johan een pion verloor. Met een remise nog binnen handbereik verslapte hij kort de aandacht en liep in een beslissend vorkje, wat hem uiteindelijk de partij kostte. Bovendien stond Johan onder grote tijdsdruk, wat zijn spel niet ten goede kwam.
Egbert Aalbers (1774) speelde met wit tegen Arjen Loonstra (1920) en koos voor de Torre-aanval. In een gelijkwaardige stelling pakte zwart een pion, maar dit bleek een dure fout. Egbert won een vol stuk en voerde daarna de druk op. Arjen verdedigde nog met actieve stukken, maar uiteindelijk kreeg Egbert mat in vier op het bord en maakte het bekwaam af.
Op bord 3 speelde teamcaptain Dick Wenning (1727) met zwart een Siciliaanse partij tegen Jan van Laar (1782). De stelling bleef lang gesloten, maar in het middenspel moest Dick een kwaliteit geven om zijn koningsvleugel intact te houden. Hierdoor kreeg hij een sterke loper, waarmee hij lange tijd standhield. Uiteindelijk besloot zijn tegenstander de kwaliteit terug te geven, waardoor hij promotiepionnen kreeg. Dick zag geen redding meer en gaf op. Of zoals Dick het zelf zei: “Ik dacht dat ik mijn loper had geparkeerd, maar blijkbaar was het meer een parkeerboete die ik kreeg!”
Mathijs van Dijk (1587) nam het op tegen Gerard Bulthuis (1771) in de Franse doorschuifvariant. Na een mindere paardontwikkeling van zwart kreeg Mathijs het initiatief en kon hij de dame meerdere keren aanvallen. Op een cruciaal moment had hij zelfs de dame kunnen insluiten, maar door een kleine zetverwisseling ging die kans verloren. Toch kwam wit een pion voor te staan en bouwde druk op de d-lijn op. In tijdnood miste hij een winnende voortzetting en koos in het eindspel een dubieuze afruil. Achteraf bleek dat hij zelfs toen nog winnend stond, maar door de stress van het snelle spel ging de partij alsnog verloren.
Robert Degenhart (1599) speelde een solide partij tegen Lodewijk Blom (1740). Na de opening zette hij een aanval op de koningsvleugel op, maar na een gedwongen ruil van stukken was remise de enige logische uitslag.
Robin Enneman (1488) nam het op tegen Jaap Hille van Beelen (1796). Robin speelde een dynamische partij vanuit het centrum en bood driemaal remise aan, wat zijn tegenstander weigerde. In het eindspel stond wit een toren en dame tegenover zes pionnen en een dame, met een sterke zwarte toren op de open d-lijn. Uiteindelijk werd hij mat gezet na 44 zetten. Desondanks bleef Robin positief: “Het was toch een van mijn betere partijen, ondanks dat ik verloor.”
Kai Waninge, een van de jongste spelers, debuteerde tegen Pieter Anjema (1665). Pieter opende met Pc3 en Kai koos voor e5. Door een vroege fout bleef Kai achter in ontwikkeling, en een sterke penning zorgde ervoor dat zijn stelling steeds verder verslechterde. Langzaam verloor hij al zijn pionnen en moest hij uiteindelijk opgeven na mat door promotie.
Kaithlyn Liew speelde tegen Diet Kieviet (1488) en stond lange tijd gewonnen. Ze was zo geconcentreerd op haar eigen plan van pionpromotie, dat ze een mat in één over het hoofd zag. Vervolgens probeerde ze onder een eeuwig schaak van Diet uit te komen, maar dat pakte niet zoals gehoopt. “Dat was echt zuur,” zei Kaithlyn achteraf. Ze baalde zichtbaar, maar toonde sportiviteit.
Teamcaptain blijft optimistisch
Ondanks de nederlaag ziet teamcaptain Dick Wenning progressie bij de jeugdspelers. “Kai en Kaithlyn ontwikkelen zich goed. Ondanks hun verlies ben ik tevreden over hun spel en ben ik ervan overtuigd dat hun eerste overwinningen niet lang op zich zullen laten wachten.”
Vijfde ronde KNSB. Zaterdag 14 december 2024
Een bijzondere schaakmiddag bij ASV, een van de grootste en oudste verenigingen van Nederland. Alle negen(!) KNSB-teams van ASV speelden thuis dus met 18 teams in de zaal gezellig vol.
ESC 1 moest wel een punt zien te halen gezien het resterende programma, al zou het lastig worden in deze loodzware poule. ESC 2 zou zich bij winst voor 99,9% veilig kunnen spelen in de 5e klasse. ESC 3 ging er gewoon weer vol voor met oog voor de schoonheid van het schaken (aldus Robin Enneman).
=========================================
ASV 4 – ESC 1 5 – 3
De zware middag werd ook een hele lange en uiteindelijk teleurstellende middag met veel toreneindspelen in verschillende varianten. Na een paar uur spelen kwam ESC op een forse achterstand. Henri van Kruistum op bord 2 had zijn dag niet, verloor ergens een pion kwam onder zware druk en werd ondersteboven gespeeld. Carel de Vries op bord 3 moest het initiatief en de speelruimte aan zijn tegenstander laten na een gambiet. Langzaam maar zeker werd hij weggedrukt zonder echt hele slechte zetten te hebben gedaan, 0 – 2.
Willem Slagter op bord 4 zette wat later een eerste score op het bord door een solide remise tegen een sterkere speler in vorm (3 uit 3). Enkele zetten voor de slotstelling, bleek de computer echter nog wel een verrassing in petto te hebben (zie verslag).
Daarna duurde het wel weer even voordat er weer een score te noteren viel. Edwin Groen (bord 8) stond heel goed maar verprutste dit jaar al twee keer een gewonnen partij. John Riksen op bord 1 had een toren en loper met twee vrijpionnen tegen een paard en twee lopers wat behoorlijk ingewikkeld maar wel gewonnen was.
Tom Pronk (bord 7) speelde met wit, maar kwam zeer slecht uit de opening. Na 10 zetten stond hij niet alleen erg passief, maar had bovendien veel meer tijd gebruikt dan zijn tegenstander. In het middenspel wist hij zich te
bevrijden, maar dat ging wel ten koste van een pion. Dat leek niet goed af te gaan lopen. Erik van den Eijkel (bord 6) kwam goed uit de opening en stond in het middenspel duidelijk beter met een stuk tegen twee pionnen. Het eindspel was echter nog listig. Dominic van Dijk
Edwin wist uiteindelijk zijn voordeel te verzilveren (zie verslag) en verkleinde de achterstand tot 1,5 – 2,5. De stand op de andere borden was ondertussen dusdanig dat de voorspelling toch een nederlaag was: John gaat winnen, Erik wellicht remise na onnauwkeurigheid in het eindspel, Tom gaat verliezen in een moeilijke egel-stelling en een pion van zijn tegenstander op de 7e rij, Dominic remise in een toren-eindspel.
Terwijl de hele zaal vrijwel leeg was speelden deze vier borden nog door tot het bittere einde, waarna de beslissingen zich in een tijdsbestek van 20 minuten deden voelen.
Erik kwam in een verloren toreneindspel terecht waarin de laatste pion van zijn tegenstander onhoudbaar bleek. 1,5 – 3,5.
Tom had met veel kunst en vliegwerk de tijdcontrole na 40 zetten gehaald, maar hij stond nog steeds een pion achter. alhoewel er naast 4 torens ook lopers van ongelijke kleur op het bord stonden. Zijn tegenstander koos niet de snelste weg, maar Tom moest uiteindelijk toch te vlag strijken toen de vijandelijke koning de witte stelling in wandelde en de vrijpion voor promotie kwam ondersteunen. 1,5 – 4,5 en de nederlaag was een feit.
John speelde zijn partij geduldig en nauwkeurig tot winst 2,5 – 4,5 en Dominic hield het toreneindspel remise 3 – 5.
De uitslagen van de andere wedstrijden geven aan dat deze pool niet te voorspellen is: alles eindigde in 4,5 – 3,5 zo klein zijn de verschillen. ESC 1 staat nog netjes vierde maar de stand in de 4G poule is vertekend door de vrije rondes. Eigenlijk staan we 5e, 6e of 7e (van de negen) afhankelijk van de resultaten in de volgende ronde waar ESC 1 vrij is. We spelen pas in maart 2025 weer en als alles tegen zit dan is pas de laatste ronde tegen de Rode Loper 2 beslissend voor lijfsbehoud. Spanning genoeg dus!
=========================================
ASV 6 – ESC 2 3,5 – 4,5
Vooraf spraken de teamleden tegen elkaar uit goede hoop te hebben op een mooi resultaat. Een belangrijke wedstrijd waarin ESC 2 zich vrijwel zeker veilig kon spelen in de 5e klasse en dat lukte al was het nagelbijten op het eind.
Het begin was positief. In een Siciliaanse opening ontstond een gelijkwaardige stelling aan bord 7 bij Albert Bootsman. Zijn tegenstander bood remise aan, redelijk vroeg in de partij en na overleg met de teamcaptain, heeft hij het aanbod aangenomen. 0,5-0,5
Vervolgens was Bram Feenstra klaar. Bram speelde met zwart tegen Rob van Belle aan bord 8. Wit weet in het begin goed aanvallend te spelen en heeft een aanvallend initiatief maar 1 pion minder. Uiteindelijk lukt het zwart de stelling zo vast te zetten dat het een dame tegen 2 torens en een paard kan ruilen. Nadat de koning van wit de 4e rij zou moeten betreden gaf wit op. ESC 2 neemt dus de leiding met 1,5-0,5.
Kort na elkaar waren ook Ruben de Vries (bord 3) en Sander Rosman (bord 6) klaar.
Ruben offerde in de opening een pion voor snelle ontwikkeling. Dit legde de basis voor een krachtige aanval. Met een reeks prachtige zetten wist Ruben de zwarte stelling volledig te overrompelen, wat leidde tot een overtuigende overwinning. De score is nu 2,5-0,5.
En ook het resultaat van Sander was positief. Wit speelde tegen Sander een von der lasa gambiet, waaruit Sander een prachtige positie kreeg met een pion extra. Hij was alleen wat te bang om een pion terug te geven voor initiatief en het leek of wit door een combinatie weer terug in het spel zou komen met een kwaliteit tegen twee pionnen. Zwart had nog een tussenzet met de loper waardoor het paard van wit vast kwam te staan en die loper niet meer gepakt kon worden. Wit probeert nog het één en ander maar moest opgeven toen de promotie voor zwart onvermijdelijk blijkt. 3,5-0,5.
Dat ziet er goed uit voor ESC 2, dit kan haast niet meer verkeerd gaan toch?
Mark Bakker is als vijfde klaar. Mark speelde in een wat onbekende variant voor hem met zwart een Damesgambiet (niet aangenomen). Zijn tegenstander dacht in een gelijkwaardige stelling 2 stukken tegen een toren te winnen, maar Mark zag dat hij verder in deze variant juist een toren tegen een paard en pion won. Zijn tegenstander bood goed weerstand, hield de stelling goed gelijkwaardig en bood ook remise aan. Mark dacht nog winstkansen te zien dus speelde door. Maar toen sloeg het noodlot toe: Mark miste een simpele wending en verloor hij een toren. Hij gaf het direct op, want dit was natuurlijk kansloos. 3,5-1,5
Gaat het dan toch spannend worden? Jim Pronk is de volgende die klaar is. Jim kwam lastig uit de opening tegen Hans Rigters aan bord 2. Jim kon het terugbrengen naar een remisestelling. Echter in het eindspel blunderde Jim waardoor hij opgaf. De score is nu 3,5-2,5 voor ESC 2.
Kort daarna is Tim Evendijk klaar aan bord 1. Tim kwam sterk uit de opening, waarbij ook 20 minuten tijdsvoordeel werd gewonnen. De stelling mocht er ook wezen, waarbij wit een sterke vrijpion creëerde. Op een cruciaal punt kon wit het voordeel behouden met een lastig te vinden tussenzetje. Dit werd niet gevonden en de tegenstander kon daardoor de stelling gelijktrekken. Na een remise aanbod nam Tim dit aan, gezien het eindspel van Hans remise leek. Dat zou de 4,5-3,5 kunnen veiligstellen, mits Hans het goed weet uit te spelen.
Kan Hans Thuils de overwinning voor het team uit het vuur slepen op bord 5? Hans speelde met wit een Indische partij en kwam beter uit de opening na f4. Na wat tactische complicaties verloor hij een pion. Er werd afgewikkeld naar een eindspel met ongelijke lopers. De pionnen op de damevleugel stonden in een keten en verdwenen van het bord. De resulterende stelling was potremise en hiermee werd de teamoverwinning binnengehaald: 4,5-3,5. Met de hakken over de sloot maar toch de volle mep!
=======================================
ASV 8 – ESC 3 5,5 – 2,5 (eindredactie Dick Wenning en ChatGPT)
In een spannende ontmoeting met Arnhem moest ESC 3 een nederlaag incasseren. Hoewel de uitslag teleurstellend was, zagen we partijen waarin het strategische en artistieke aspect van schaken samenkwamen. Zoals Robin Enneman na afloop verwoordde: “Schaken is niet alleen een sport, maar ook een kunst.”
Robin Enneman
Robin speelde met wit tegen Hans Derendorp en koos voor de Drie Riddersopening, gevolgd door de Fried Liver Attack. Zwart kreeg al snel een dubbelpion, maar de partij bleef verder in balans. Beide spelers manoeuvreerden zorgvuldig en bereikten een stelling met 7 pionnen, een paard en twee torens per speler. Robin bood remise aan, maar Hans weigerde en ging vol voor de winst. Het eindspel draaide om een cruciale pion op de g-lijn. Een fout van Robin leidde tot materiaalverlies, waarbij hij bleef zitten met een toren en een paard tegen twee torens. Zwart bouwde het pionnenvoordeel van 6 tegen 3 geduldig uit. Robin moest uiteindelijk opgeven na een sterke slotfase van zijn tegenstander.
Kai Waninge
Kai begon solide tegen Kees, met een verdedigende opstelling waarin beide spelers lange tijd gelijk opgingen. In het middenspel nam Kees echter het initiatief en voerde de druk op. Een kleine fout bracht Kai in een benarde positie, waarna Kees erin slaagde door te breken. Met scherp spel won Kees belangrijke stukken en bereikte een beslissende stelling. Ondanks een moedige verdediging van Kai, was de schaakmat uiteindelijk onvermijdelijk. Een knappe overwinning voor Kees en een leerzame partij voor Kai, waarin de kracht van aanvallend schaken goed zichtbaar werd.
Femke van Kampen
Femke speelde een rustige en geconcentreerde partij waarin beide spelers zorgvuldig te werk gingen. De stelling bleef lang in balans, zonder dat er grote kansen of fouten waren. In het middenspel probeerden beide spelers door te breken, maar de solide verdediging aan beide zijden liet weinig ruimte voor initiatief. Het eindspel bood weinig mogelijkheden om een beslissend voordeel te behalen. Na wederzijds overleg werd tot remise besloten, wat gezien het verloop van de partij een terechte uitslag was. Een solide prestatie van Femke, die wederom liet zien dat geduld en nauwkeurigheid in schaken essentieel zijn.
Jonathan Karels
Jonathan speelde met wit een complexe partij waarin hij vanaf het begin scherp opende. Hij kwam in het middenspel een pion achter, maar wist door creatief spel weer materiaal terug te winnen. De stelling ontwikkelde zich tot een eindspel met 5 pionnen en een loper tegen 3 pionnen, een loper en een paard. Jonathan leek even door te kunnen breken, maar verloor een cruciale pion in een tactische fase. Dit gaf zijn tegenstander een doorslaggevend voordeel. Ondanks Jonathan’s veerkrachtige spel, wist zijn tegenstander het eindspel overtuigend naar zich toe te trekken.
Tom Smit
Tom kwam uitstekend uit de opening en wist direct druk te zetten op zijn tegenstander Herman de Munnik (ASV). Hij won een pion en leek een comfortabele positie te hebben. Helaas overzag hij een tactische dreiging op de koningsvleugel. Herman zag zijn kans schoon en lanceerde een krachtige mataanval. Ondanks Toms sterke start, bleek de aanval van zwart niet meer te pareren. Een veelbelovende partij eindigde hiermee in een teleurstelling, maar gaf Tom waardevolle inzichten voor zijn toekomstige partijen.
Mathijs van Dijk
Mathijs speelde met zwart een dynamische partij in een geweigerd damegambiet. Na het aannemen van het gambiet besloot Mathijs druk te zetten met b5, wat leidde tot een scherp middenspel. Een blunder bracht hem een paard achter, maar hij herstelde zich snel en won een paard, een loper en een pion tegen een toren. De ongebalanceerde stelling gaf hem ruimte om een pionnenmeerderheid op te bouwen. Na een dameruil promoveerde een van zijn pionnen, waardoor wit moest opgeven. Een knappe overwinning waarin Mathijs zijn strategische inzicht en veerkracht toonde.
Johan de Lange
Johan kwam in een geweigerd damegambiet vanaf het begin onder druk te staan. Door slimme ruilacties wist hij de stelling te stabiliseren, al kostte dit hem een pion. Ondanks de achterstand verdedigde hij nauwkeurig en hield kansen op remise open. Helaas maakte Johan in het eindspel een fout en verloor een kwaliteit. Dit gaf Sebastiaan de Jong, de witspeler, de kans om de partij overtuigend uit te spelen. Een ongelukkige nederlaag voor Johan, die wel liet zien hoe belangrijk geduld en veerkracht in een stugge verdediging zijn.
Dick Wenning
Dick speelde het damegambiet tegen Kazem, die passief opereerde. Al snel bouwde Dick een sterke pionnenformatie op de vierde rij, terwijl de zwarte stukken nauwelijks in het spel kwamen. Met dominantie op de c- en e-lijn zette Dick zijn tegenstander onder zware druk. Toen Kazem een toren en een paard verloor, gaf hij direct op. Een overtuigende overwinning voor Dick, die met zijn nauwkeurige en geduldige spel liet zien hoe positioneel overwicht kan leiden tot succes.
Ondanks de eindstand van 5,5-2,5 was het een leerzame ronde met momenten waarop de schoonheid van schaken duidelijk zichtbaar werd.
Vierde ronde KNSB Zaterdag 23 november 2024
Het was een belangrijke dag voor alle teams. ESC 1 had een eerste plek te verdedigen tegen Magnus Leidsche Rijn 1, ESC 2 moest winnen om niet in degradatiezorgen te komen en ESC 3 hoopte het tot nu toe behaalde matchpunt minimaal te verdubbelen.
============================
ESC 1 – Magnus Leidsche Rijn 3,5 – 4,5
Een relatief jong team stond tegenover ESC 1. We wisten dat het een close call zou worden net als in de vorige rondes.
In de vorige wedstrijden leverden de hoge borden veel punten op, vandaag lukte dat helaas een keer niet. Henri van Kruistum op bord 2 had zijn dag niet. Er was een gelijkwaardige opening waar hij met wit een aanval probeerde op te zetten. Zijn tegenstander neutraliseerde dit door dame-ruil te forceren. Het bleef in evenwicht totdat Henri een geforceerde zettenreeks verkeerd doorrekende. Hij kwam in een verloren toreneindspel terecht en dat was heel snel gebeurd, 0-1.
Carel de Vries op bord 3 had een gelijkwaardige stelling waar nog niet veel aan de hand was. Dat was bij John Riksen (bord 2) en Willem Slagter (bord 4) wel anders. John rokeerde kort en zijn tegenstander lang waarna beiden stevig op de aanval speelden. Dat was lang een dynamisch evenwicht waarbij beiden heel erg moesten oppassen. Willem beantwoord de Siciliaan (e4 c5) met zijn favoriete f4, waarna zwart creatief een aanvallend spel liet zien. Iets wat beide spelers wel leuk leken te vinden. Willem kreeg twee pionnen maar niet voor niets: zwart kreeg er heel veel ruimte en spel voor terug. Beide kanten hebben een verzameling niet ontwikkelde stukken, maar wit heeft het lastig met de witte koning in het midden en een open e-lijn. Hoe dit zou eindigen durfde niemand te voorspellen.
Dominic van Dijk had op bord 5 een rustige partij waar voor beide spelers niet veel te winnen leek. Ondertussen zat Martin Roseboom op bord 6 een beetje in de knel en vreesde hij te gaan verliezen. Op bord 7 bij Tom Pronk kwam een Najdorf (Le2) variant van het Siciliaans op het bord. Zijn tegenstander week af van de theorie, waardoor Tom een klein voordeeltje wist te behalen.
Door een onnauwkeurigheid verloor hij dit voordeel echter weer, maar in
tijdnood wist hij door een tactisch grapje een pion te winnen wat mogelijk genoeg was voor de winst. Op bord 8 opende Edwin Groen met zijn oude liefde, e3. In de late opening leverde dat een pion op, al kreeg zwart wat tegenspel maar dat doofde uit.
En toen ging het ineens snel qua uitslagen. De ene na de andere remise werd genoteerd. Dominic en Carel konden geen potten breken maar werden zelf ook niet gebroken. Martin sleepte er tegen zijn eigen gevoel in toch remise uit.
Willem zijn partij liep onverwacht snel maar terecht naar remise (klik hier voor partijverslag). John zijn partij werd na een vlammend middenspel met nauwkeurige zetten van beide kanten, een eindspel dat gewoon pot-remise was.
De partij van Edwin was ondertussen op een teleurstelling uitgelopen. De stelling was zeer voordelig voor wit en na eerder voor een doorbraak op e/d-lijn te hebben gespeeld switchte Edwin naar de b-lijn wat (getuige de analyse) ook de juiste weg was. Hij deed 5 keer achter elkaar de beste zet om die doorbraak te plaatsen maar op het moment suprème wisselde hij een zet om, vergat b5 te spelen waardoor hij een belangrijke pion weggaf en zwart zich netjes verdedigde. Tijdnood en fysiek malheur speelde daarbij een rol, maar dit was een onnodig en belangrijk verloren halfje: 3 – 4 i.p.v. 3,5 – 3,5 dus nu moest Tom winnen voor een gelijkspel.
Tom had een zeer lastig eindspel van dame met toren en paard waarbij hij het plus-pionnetje nog had. Gezien de stand ging Tom vol in de aanval en won een tweede pion.
Zijn tegenstander wist echter een matdreiging in de stelling te brengen die zodanig ernstig was dat Tom moest berusten in eeuwig schaak en dus remise: 3,5 – 4,5 verlies.
In klasse 4G blijft het ongemeen spannend want ondanks de nederlaag staan we nog derde. Het blijft een interessant seizoen!
============================
ESC 2 – En Passant 2 6,5 – 1,5
Vol goede moed trad ESC 2 aan tegen En Passant 2, qua rating één van de zwakkere broeders in de poule. Kans op punten dus!
Om half 2 mocht Mark Bakker al de stukken in de doos doen. Spelend aan bord vier kwam hij lekker uit de opening, omdat Ruben hem goed had voorbereid op zijn tegenstander. Door een mooie combinatie won Mark in het middenspel een paard, zonder compensatie voor Jeroen Gootjes. Mark bleef actief spelen en dwong zijn tegenstander tot afruilen, waarna Jeroen het mooi vond en opgaf.
Nog geen 5 minuten later kwam Jim Pronk ook glimlachend uit de zaal. Aan bord 3 kon hij ook een punt voor ESC 2 opschrijven. Jim speelde met zwart een interessante opening tegen Rick van Beek. In het middenspel zag Jim een mooi paard offer op f2 en daarmee overrompelde Jim de tegenstander en trok daarmee de partij naar zich toe!
Een uur daarna zag het er nog rooskleuriger uit. Teamleider Mark zag tot zijn genoegen dat op bijna alle borden de Edenaren beter of gelijk stonden en Tim Evendijk zorgde voor het volgende halve punt aan bord 1. In een Caro-Kann stelling speelde Tim veel met zijn paarden. Dit kostte aardig wat zetten, waardoor er een ontwikkelingsachterstand was. De stelling bleef echter scherp. Na 10 zetten stond de koning van wit op f2 en van zwart op d7. Voor wit was er ondanks zijn kleine ruimtevoordeel niet veel te halen. De partij eindigde daardoor in een zetherhaling.
Om 15:00 kwam ESC 2 met 3,5-0,5 voor te staan. Spelend aan bord 8 pakte Jasper de Rijk de overwinning, hierdoor kwam de eerste teamoverwinning erg dichtbij. Jasper speelde een Catalaan, maar zijn tegenstander counterde dit met c5 en d5. Dit zorgde ervoor dat Jasper erg op zijn hoede was. Nadat er in het centrum flink wat geruild was aan pionnen en lichte stukken, zag Jasper de kans om een pion te winnen. Naast dat dit hem een materiële voorsprong opleverde, kwam zijn tegenstander ook passief te staan. Jasper maakte hier optimaal gebruik van en nadat er ook nog een stuk werd gewonnen, gaf zijn tegenstander op.
Ongeveer een kwartiertje later kwamen de verlossende resultaten. Allereerst pakte Ruben de Vries aan bord 2 knap een half puntje. Er kwam een Scandinavisch op het bord, zwart gaf een pion voor ontwikkeling. Voordeel kreeg hij hier niet van. In een poging om de partij ingewikkeld te maken begin zwart pionnen voor zijn koning te schuiven. Hierdoor won hij een kwaliteit maar zijn koning stond open en hij raakte meer pionnen kwijt. Met weinig tijd miste Ruben de winnende zet en werd het uiteindelijk remise.
Kort daarna zorgde Sander Rosman aan bord 7 voor de volle mep. Met zwart won hij en zorgde hij voor de tussenstand 5-1. De opening was Siciliaans, Moscow variant met A4. Na wat heen en weer geschuif in de opening besloot Sander dat sterke loper van wit afgeruild moest worden. Later in de partij dacht Sander een pion te kunnen winnen maar blunderende daarmee mat in 2, die door zwart gemist werd. Uiteindelijk wist zwart binnen te dringen wat resulteerde in een stelling waar wit moest kiezen tussen een toren verliezen of mat in 3. Hij koos voor het laatste en zo was het eind goed al goed.
Dit betekent dat vanaf 15:30 alleen Albert en Hans nog aan het zwoegen waren aan bord 5 en 6.
Om 16:00 kwam Hans Thuijls tevreden de zaal uit. Hij zet zijn reeks van remise voort. Hans kreeg met wit een semi-slavische opening op het bord, waar zwart niet op c4 ruilde. In plaats daarvan ruilde Hans op d5. Op de damevleugel stond het wat ongelukkig en Hans verloor een pion. Na een afwikkeling moest hij een eindspel met een pion minder verdedigen. Dat lukte, want Hans won de pion terug en een remisestelling resteerde.
De laatste partij duurde tot 16.15 uur. Ook Albert Bootsman pakte de volle mep en besliste de score op een overtuigende 6,5-1,5 voor ESC 2. Er kwam Scandinavisch op het bord en tegenstander Mike Ruitenbeek week al gauw af van de gebruikelijke paden. In het verre middenspel kon Albert een sterk paard creëren. Met sterk pionnen-spel kreeg Albert verbonden pionnen op de koningsvleugel en nadat Albert ook nog een belangrijke centrum-pion kon veroveren gaf wit op.
============================
ESC 3 – SMB 2 2 – 6
Het werd voor ESC 3 een middag vol spannende partijen, maar ook een dag waarin sportiviteit centraal stond. SMB meldde al een dag vooraf dat zij niet compleet zouden zijn en daardoor bord 8 leeg te zouden laten, in plaats van het gebruikelijke bord 1. Dit gebaar werd door ons team zeer gewaardeerd en droeg bij aan de positieve sfeer van de wedstrijd, die dus met 1-0 voorsprong begon.
Robin Enneman op bord 6 speelde tegen de Caro-Kann, kreeg een interessante stelling, maar een riskant paardoffer pakte verkeerd uit. Hij kwam een stuk achter en verloor uiteindelijk na een fout in het eindspel: 1-1.
Kai Waninge op bord 7 kreeg al vroeg te maken met een sterke aanval na een fout in de opening. Deze kettingreactie leidde tot een onhoudbare situatie, resulterend in mat: 1-2.
Tom Smit op bord 3 speelde een Fajarowicz-verdediging en kwam goed uit de opening. Hij wist met een krachtige aanval de partij winnend af te sluiten: 2-2.
Rien Strootman op bord 2 offerde tegen de Franse opening zijn e-pion voor een snelle ontwikkeling. Zijn tegenstander wist echter een sterk antwoord te vinden met tactische wendingen en zette de partij naar zijn hand. Na het verlies van een toren was mat onvermijdelijk: 2-3.
Femke van Kampen op bord 5 draaide een matige opening om naar een voordeel en kwam een pion voor. Helaas ging een cruciale fout haar uiteindelijk de partij kosten, omdat haar tegenstander het eindspel naar zich toe kon trekken: 2-4.
Egbert Aalbers creëerde op bord 1 een sterke koningsaanval en won een kwaliteit in een ingewikkelde stelling. Helaas gooide tijdnood roet in het eten, waardoor hij zijn dame verloor en de partij moest opgeven: 2-5.
Marco van den Brink begon op bord 4 sterk tegen Jan Kasteel en had controle over het centrum. Hij schatte de plannen van zijn tegenstander niet goed in wat leidde tot verlies van een kwaliteit. Zwart speelde dit beheerst uit en won de partij: 2-6.
Het team van SMB uit Nijmegen bleek een sterke tegenstander en hoewel de resultaten voor ons team niet altijd positief waren, biedt deze ronde genoeg leerpunten en inspiratie voor de toekomst. We kijken uit naar de volgende ronde!
Derde ronde KNSB Zaterdag 9 november 2024
Na een teleurstellende vorige KNSB-ronde waren alle drie de teams maximaal geladen om een goede prestatie neer te zetten.
ESC 1 vertrok naar Utrecht en ESC 2 en ESC 3 mocht naar Wageningen. Het was een spannende middag, waar door alle teams tot op het laatste moment om de (bord)punten werd gestreden.
Onderstaand de verslagen met bijdragen van de spelers en onder redactie van de teamleiders, Edwin Groen (ESC 1), Mark Bakker (ESC 2) en Dick Wenning (ESC 3).
============================
Oud Zuylen 2 – ESC 1 2 ½ – 5 ½
De derde ronde speelden we met John Riksen, Henri van Kruistum, Carel de Vries, Willem Slagter, Erik van den Eijkel, Bart Koeweiden, Tom Pronk en Edwin Groen. We kwamen – na voor wat omzwervingen door de wegwerkzaamheden – op bekend terrein in Denksportcentrum Dijckzigt, waar een groepje ESV-ers volgende week ook weer het jaarlijkse Rode Loper rapid toernooi speelt.
Het ging in het eerste uur rustig aan, maar er waren wel wat bijzonderheden. Willem kreeg in een toch wat exotische opening en na vroege dameruil wat ontwikkel-achterstand en een opdringerig pionnetje van wit op de b-lijn. Edwin had weinig ruimte in een obscure zijvariant van de Franse opening, al was er weinig voor zijn tegenstander om aan te grijpen. Carel en zijn tegenstander hadden er duidelijk zin in, want het was van beide kanten actief en ze hadden de aanval in gedachte. Henri, Erik en Tom openden allemaal gelijkwaardig. Bart zette zijn partij scherp op en had al wat voordeel.
Na het 2e uur kwam er meer duidelijkheid. Hoe het precies gebeurde ontging de verslaggever maar ineens had Carel de dame van zijn tegenstander midden op het bord gevangen. Dat was klaar, 1-0 voor ESC. Henri wist kort daarna eerder verkregen voordeel keihard uit te buiten. Met een lokkertje dat zijn tegenstander niet goed beoordeelde, won Henri een ruime kwaliteit en dat was genoeg om de winst snel veilig te stellen: 2-0. Wat een weelde!
Maar ja, ondertussen stond Erik slechter, ging het niet goed bij Willem en was het bij Tom wisselend. Tom kwam met wit uitstekend uit de opening en had zowel meer ruimte als meer activiteit dan zijn tegenstander, maar hij gaf het ineens zomaar weg.
Bart stond wel goed maar Edwins stelling bleef lastig, wat hem veel tijd kostte om het dicht te houden en geen belangrijk pionnetje te verliezen.
Edwin had na 21 zetten nog 4 minuten, zijn tegenstander nog 11. Op zet 30 hadden ze allebei nog 20 seconden. En toen gebeurde een klein wonder. Edwin dacht met Le6 dameruil af te dwingen en daarmee remise te maken dus hij bood remise aan. Met een blik op de klok nam zijn tegenstander het direct aan ‘want een halve dop is beter dan een leeg ei’. Een paar seconden later bleek dat hij een heel ei had weggegeven. Zet 30 was een enorme blunder die direct verliezend was. Maar ja, de remise zat al in de tas: 2 ½ – ½ voor ESC.
Het was een voorteken voor wat nog zou volgen.
Willem kon even later zijn stelling niet meer houden en kwam in een verloren pionnen-eindspel. Hij probeerde van alles, maar het ging verloren: 2 ½ – 1 ½.
Erik stond een pion achter en duidelijk slechter in een dame met loper eindspel, maar toch kwam er een leuk kansje. En verdraaid het pakte goed uit: eeuwig schaak-achtige wendingen maakte dat er tot remise werd besloten: 3 – 2.
Bart stond ondertussen overheersend tot gewonnen, John stond op het oog echt slechter en moest in een dubbel toren-eindspel vechten tegen een zwarte vrijpion op b2, Tom stond onder zware druk en leek te verliezen, dus alles wees erop dat er een 4 – 4 in het verschiet lag met nog een kleine kans op winst als John het zou houden.
Bart had een een stuk tegen een pion gewonnen en in het navolgende toren tegen toren plus loper eindspel, wist hij alles te ruilen terwijl hij zelf een h-pion overhield. De koning van de tegenstander stond ergens op b4, dus die kwam nooit meer op tijd om promotie te verhinderen: 4 – 2.
Tom Pronk (links) in diep gepeins met op de achtergrond Erik vd Eijkel
Ondertussen vocht Tom vocht zich terug in de partij, kwam echter in vreselijke tijdnood en door een onnauwkeurigheid kon zijn tegenstander voor de 2e keer een gewonnen stelling te bereiken. Tom kreeg een enorme aanval over zich heen en verloor direct twee pionnen en ook nog een toren tegen een paard.
Hij haalde echter de tijdscontrole bij de 40e zet en door het half uur extra
bedenktijd kon hij nog een wanhoopsoffensief lanceren met zijn dame en toren. En dat werkte! Zijn tegenstander maakte daarna zomaar twee grote fouten: na de eerste was het een remisestelling door eeuwig schaak maar na de tweede fout kon Tom mat in 2 geven en het punt alsnog bijschrijven: 5 – 2.
John Riksen (links) tijdens zijn marathon-partij tegen Ed van Eeden
John speelde dus weer de langste partij – al stond er dit keer geen wedstrijdpunt meer op het spel: het was superspannend. Voor menig toeschouwer was niet te volgen of de spelers het goed deden. De zwarte b-pion promoveerde nog steeds niet, John weefde allerlei grapjes in de stelling en roofde wat pionnen op de koningsvleugel. Dat werd zijn uiteindelijke redding. Toen John zijn laatste toren moest geven tegen de b-pion had zwart alleen nog een toren over en John een h-pion. Door de actieve witte koning, die de pion ondersteunde en liet doorlopen terwijl de zwarte koning heeeeeeel ver weg stond, moest ook zwart zijn toren geven. Met nog twee koningen op het bord was het duidelijk: 5 ½ – 2 ½.
Het voelde als een aantal geroofde bordpunten en ook een matchpunt, maar de overwinning is er niet minder smakelijk om. Als kers op de taart blijkt ESC 1 na drie rondes zelfs bovenaan te staan! Al is de stand iets vertekend want Krimpen ad IJssel kan ons nog inhalen met een wedstrijd minder.
Maar toch: een mooie 4 matchpunten na 3 wedstrijden. We zullen het nodig hebben, want alle teams staan dicht op elkaar. De uitslagen deze ronde waren verrassend en ieder team heeft verliespunten, maar ook minimaal 2 matchpunten.
============================
Wageningen 3 – ESC 2 4 – 4
Een goede prestatie van het tweede team, want er zaten in Wageningen 3 een paar erg sterke spelers. Qua stand in de poule wordt de volgende wedstrijd belangrijk want de rode lantaarn dreigt anders in handen van dit team te komen.
Vanuit de opening stond Willem de Wilde onder druk. Aan het begin van het middenspel leek het nog gelijkwaardig. Echter de opmars van de witte e- pion was te sterk en Willem moest zijn tegenstander feliciteren.
In de opening stond Nestor Shirokov (zwart) gelijk met zijn Siciliaan dragon variant. Wit deed een inaccurate zet door de h5 pion te slaan met de g4 pion waardoor zwart zijn paard op h5 kon plaatsen en geen dreigingen op zijn koning kon verwachten. Hierdoor kwam er steeds meer initiatief bij zwart. Op een gegeven moment waren er meerdere mogelijke zettencombinaties die zowel in mat als winst in stukken resulteerden. Echter, kon wit zich goed verdedigen, maar verloor wel een paar pionnen. Wit probeerde alles bij elkaar te houden, maar blunderde een toren weg. Er restte wit geen andere keuze dan op te geven.
Mark Bakker speelde wederom een Catalaan, welke vrij rustig verliep. Na wat ruilen zag de Wageningen-speler een mooie combinatie, wat hem een pion opleverde. Mark probeerde in een eindspel met ongelijke lopers te komen, wat remise zou zijn, maar helaas mislukte dat. Hij verloor nog een pion en besloot de tegenstander de hand te schudden.
Albert Bootsman opende met c4 en had in het middenspel ruimte overwicht. Er werd in het middenspel veel gemanoeuvreerd. Zijn tegenstander wist de druk goed op te voeren. Beide schakers hadden allebei ongeveer 4 minuten dus het tempo ging wat omhoog. Op de koningsvleugel wist zijn tegenstander, na pionnen-afruil, door te breken en een gewonnen stelling te creëren. Albert moest helaas opgeven.
Ruben de Vries kwam met wit goed uit de opening en kreeg zijn paard op d6, waar het lastig te verdrijven was. Ondanks zijn positionele voordeel, lukte het niet om materieel voordeel te behalen. In tijdnood beging Ruben onnauwkeurigheden, waardoor zwart de overhand kreeg. Uiteindelijk moest wit een paard opgeven door een penning. Toch vond Ruben dreigingen, waarna zwart een fout maakte en zijn dame voor een toren moest geven. Met toren, loper en twee pionnen tegen de dame vond wit eeuwig schaak en de partij eindigde dus in remise.
Tim Evendijk speelde met wit zijn vertrouwde opening. Hierdoor ontstond al een mooi voordeel in tijd, wat neerkwam op een half uur. Dit kwam goed van pas in het middenspel. Hier had wit een duidelijk voordeel, maar er moest hard gewerkt worden om door te breken. Gelukkig kon er met een tactische manoeuvre niet alleen een pion gewonnen worden, ook kregen alle witte stukken activiteit. Toen er na opgevoerde druk ook een toren gewonnen werd, gaf zwart op.
Jim Pronk speelde tegen Frans Bonnier met zwart de toepasselijke opening Frans. Na een tactisch middenspel offerde Jim een kwaliteit maar hij kreeg hier veel spel en een konings aanval voor terug. Een klein foutje werd, gelukkig voor Jim, niet afgestraft waarna de druk wit te veel werd, toen Frans ook nog een toren ging verliezen gaf hij op.
Hans Thuijls kreeg met zwart een gesloten Siciliaan op het bord. De opening was voor zijn tegenstander, maar Hans kon zijn problemen oplossen en in het eindspel wist hij een pion te veroveren. Een eindspel met loper tegen paard resteerde. Na een foutieve pion zet volgde een paardvork, waardoor de pluspion verloren ging en een potremise stelling resteerde.
============================
Wageningen 5 – ESC 3 4 – 4
In de, voor dit team, tweede ronde van de KNSB-competitie reisde het team af naar Wageningen voor een boeiende strijd die uiteindelijk eindigde in een gelijkspel van 4-4. Hieronder een overzicht van de individuele partijen, waarin elke speler zich volledig inzette voor het teamresultaat.
Jonathan Karels tegen Gerard Heuvelink 1-0
Jonathan begon sterk met een vroege pionwinst na een fout van zijn tegenstander. De tegenstander zette druk op Jonathans koningsvleugel, maar Jonathan kon zich hieruit bevrijden. Zijn tegenstander maakte in tijdsdruk een beslissende fout, waarna Jonathan de winst veiligstelde.
Egbert Aalbers (z) – Kees Cupido ½ – ½
Na een kansrijke opening voor wit wist Egbert een pion te winnen na een dameruil. Na het ruilen van de lopers kon hij zijn paard op een sterke plek positioneren, die wit alleen kon oplossen met een paardenruil. Na het afruilen van de torens had Egbert het voordeel van een actieve koning en de pion minder werd gecompenseerd. De partij eindigde in remise.
Dick Wenning (w) tegen Gert de Leeuw 1-0
Dick opende sterk met een Konings-Indische opzet. Door zijn lopers en torens richting de koningsvleugel te ontwikkelen, bouwde hij een duidelijk voordeel op (+3). In het eindspel werd het echter lastig door een ongunstige afruil, wat leidde tot een gesloten stelling. Uiteindelijk manoeuvreerde hij zijn paard door de linies, won twee pionnen met schaak, en na 3,5 uur gaf Gert de partij op.
Mathijs van Dijk (z) – Sjoerd Faber 0 – 1
Matthijs speelde een solide Jobava-London en had een klein voordeeltje volgens de engine, maar door een blunder (hij hield de stelling van twee zetten geleden in zijn hoofd) gaf hij zijn dame weg. Hij verloor de partij, wat hij als een dieptepunt beschouwde.
Tom Smit (w) tegen Frank Pouls ½ – ½
Tom speelde aanvallend in de Caro-Kann, maar zijn tegenstander verdedigde zich goed. De partij bleef spannend en mondde uiteindelijk uit in remise.
Marco van de Brink (z) – Bo Janssen 0 – 1
Marco speelde een sterke opening met een klein voordeeltje en een lichte tijdswinst. Wit begon echter steeds beter te spelen, en Marco speelde misschien iets te defensief. In een lastige positie en onder tijdsdruk maakte hij een blunder bij zet 26, waarna wit won doordat zwart zijn dame moest opgeven of schaakmat stond. De partij eindigde in 1-0 voor wit.
Femke van Kampen (w) – Martijn Paters 0 – 1
Femke had een gelijk opgaande partij tot ver in het middenspel. Helaas had ze nog maar 11 minuten op de klok en realiseerde zich niet dat er bij zet 40 extra tijd zou worden toegevoegd. Onder deze tijdsdruk maakte ze een fout en verloor een toren. Ze gaf uiteindelijk op.
Robin Enneman (z) tegen Erica Jansen 1 – 0
Erica begon met een dubbel paardenopening, waardoor Robin een paard op c3 kon winnen. Hierdoor ontstonden dubbele pionnen voor wit. Later had wit opnieuw dubbele pionnen en dubbele lopers op de c-lijn. Robin verloor een toren tegen een loper en kwam met twee paarden en een toren tegenover Erica’s twee torens te staan. Dankzij een pionvoordeel kon hij een dame promoveren op de e-lijn. Wit speelde dapper door, maar verloor uiteindelijk.
Het was een mooie middag, vol spannende momenten en strategische zetten en een goed resultaat. Het team kijkt nu vol verwachting uit naar de volgende ronde van de KNSB-competitie, waar zij opnieuw het beste van zichzelf zullen geven.
Tweede ronde KNSB
ESC 1 – Paul Keres 5: 3 – 5 (gespeeld: 12-10-2024)
De eerste thuiswedstrijd van drie ESC-teams tegelijkertijd was een historisch moment, de resultaten vielen alleen helaas wat tegen.
Na wat snelle teamfoto’s van dit historische moment werd door wedstrijdleider Martin Roseboom het startsignaal voor de 24 partijen gegeven. Altijd mooi hoe een zaal met 48 spelers en enkele toeschouwers dan binnen een paar seconden verstild. Op de borden zou het echter onrustig genoeg worden. Paul Keres is een zeer sterke vereniging want zelfs dit vijfde team heeft al een stapel 2000+ spelers.
Rond 14.00 ziet het er na een rondje langs de borden als volgt uit.
John Riksen op bord 1 heeft nog een vol bord waar wit iets meer ruimte heeft en John zijn zwarte stukken nog nergens voorbij de zesde rij heeft gepositioneerd.
Henri van Kruistum aan bord 2 zit al een beetje in het nadeel. Na een exotische variant met daarin een dameruil verkrijgt zwart duidelijk positioneel voordeel en wit heeft niet voldoende stukken ontwikkeld.
Carel de Vries aan bord 3 trekt al vlot ten strijde tegen de lang gerokeerde koning van wit met b5. Al moet hij wel opletten dat wit niet countert op de koningsvleugel.
Willem Slagter op bord 4 speelt zijn favoriete opening met e4 en f4 waardoor hij na 12 zetten eigenlijk nog geen seconde tijd heeft verbruikt. De stelling is in balans maar prettig voor wit.
Erik van den Eijkel aan bord 5 zit na een geweigerd dame-gambiet met een rustige stelling. Dat kan alle kanten op.
Dominic van Dijk (bord 6) wil het eens met f4 proberen. Dat leidt tot een rustiger stelling met tegengesteld fianchetto op b2-g7, welke lopers snel daarna worden geruild. Zijn koning is echter wel wat verdwaald op f1 dus wat dit moet worden is onduidelijk.
Tom Pronk (bord 7) heeft in het middenspel een open c-lijn naar de witte koning op c1. Zijn eigen koning staat nog in het midden en kort rokeren is lastig, omdat hij al een pion op h5 heeft (hoe komt die daar eigenlijk zo vroeg?).
Bart Koeweiden tenslotte aan bord 8 heeft een rustig middenspel waarin hij met wit iets actiever staat en meer ruimte heeft.
Rond 14.15 is de situatie hier en daar wat duidelijker.
John zijn stelling is tactisch en moeilijk. Het kost hem meer tijd dan zijn tegenstander, maar er is nog niets concreets aan de hand. Carel stoomt ondertussen lekker door met zijn pion naar b4 en de strijd ontbrandt nu echt.
Willem heeft de f-lijn geopend en er zitten leuke aanvalsmotieven in de stelling na Dg5, zeker nadat zwart met zijn paard op jacht denkt te kunnen naar de c2-pion van wit. Maar dat zou hem duur komen te staan dus het paar keert terug.
Henri moet een kwaliteit geven na een aangeboden schijnoffer …Pb4 dat hij moet weigeren. Neemt hij het aan, dan wordt zijn koning het halve bord over gejaagd door het moordende loperpaar van zwart en zal het zeer waarschijnlijk tot mat leiden. De stelling is nu in hoger zin eigenlijk wel verloren, maar ja je speelt in een team dus je speelt tot het gaatje wat een uitstekende instelling is!
Bart is rond 14.30 klaar: remise. Er lijken te weinig aanknopingspunten in een gelijkwaardige stelling. (½-½)
Tussen 15:00-15:30 uur vallen er al twee impliciete beslissingen.
Henri krijgt een schijn-kwaliteitsoffer waarna hij een loper tegen een pion achter blijft. Deze partij zal zeer waarschijnlijk verloren gaan en al is het nog niet voorbij, impliciet staan we dus ½ – 1 ½ achter.
Carel heeft een pion gewonnen in overweldigende stelling en wit kan alleen maar ‘keepen’. Met een paar krachtzetten zet Carel nog meer druk en dit zal absoluut extra materiaalwinst (minimaal een pion en kwaliteit, wellicht zelfs meer) opleveren en zeer waarschijnlijk de winst. Dus impliciet is het dan weer gelijk, maar het moet nog bewezen worden.
Willems tegenstander weet zich iets te bevrijden en heeft wat tegenspel al is het niet veel. Qua tijd is het na 20 zetten echter wel lastig voor zwart: nog geen 2 minuten over terwijl Willem nog 1 uur en 10 minuten heeft!
Dominic zijn stelling wordt steeds vreemder. De pionnenstellingen lijken op egels en de witte koning staat nu op e2 terwijl de zwarte nog op e8 staat. En we zijn al ruim 20 zetten verder!
Tom krijgt een counter tegen zijn zwarte dame te verwerken waardoor wit wat los lijkt te komen. Zeker met zijn koning nog op e8 moet hij wel op gaan passen voor vreemde grapjes met rondspringende witte paarden.
Erik staat iets minder en staat in tijd ruim een half uur achter wat zich in een later eindspel zou kunnen wreken.
Al met al een beeld dat lijkt op 4-4 maar dat ook zomaar in 4 ½ – 3 ½ voor een van beide teams kan eindigen. Tegen 16:00 ziet de stelling van John er moeilijk uit, er dreigt een pion verloren te gaan en die gaat uiteindelijk ook.
Carel heeft de stelling van wit compleet onder de voet gelopen. Wit verliest have en goed en de koning wordt op a1 mat gezet. 1 ½ – ½.
Willem heeft een pion gewonnen en wikkelt gedecideerd af naar een paard tegen loper eindspel. Dat paard is oppermachtig en binnen enkele minuten vliegen er zwarte pionnen van het bord. Opgeven wil zwart niet, maar als de drie vrijpionnen van Willem de zesde rij dreigen te bereiken is het toch wel zover 2 ½ – ½. En ondertussen speelt Henri nog steeds….
Dan gaat het op twee borden snel mis. Erik verliest twee stukken tegen een toren en kan pionverlies niet voorkomen. De stelling stort snel in: 2 ½ – 1 ½.
Dominic krijgt twee paarden en een dame op bezoek op de koningsvleugel terwijl zijn stukken grotendeels op de damevleugel staan. Dat gaat helemaal mis: 2 ½ – 2 ½.
Tom vraagt aan teamleider Edwin of hij remise mag aanbieden: het antwoord is Nee. Want anders lijkt het direct verloren voor ESC1. Henri gaat verliezen en John maximaal remise.
En dan gebeurt er ineens van alles.
John krijgt een paard de witte stelling in en er dreigt een witte toren ingesloten te raken op g5 wat ook gebeurt en John een kwaliteit oplevert. Henri krijgt een gouden kans om een pion te roven en de laatste pion van zwart die overblijft heeft een zwart promotieveld op a1, maar zwart heeft een wit-velderige loper. Een duidelijke remise-kans dus!
Door deze ontwikkelingen en de grote tijdnood van Tom, mag Tom alsnog remise aanbieden, Dat doet hij graag en de stelling is ook echt remise. 3 – 3.
Henri doet vervolgens alles goed en zijn koning komt in de goede hoek te staan. Met 1 zet, b5 kan hij direct remise afdwingen: Lxb5 is remise omdat de koning nooit uit de promotie-hoek verdreven kan worden en axb5 is pat! Maar dan wreekt 4 uur hard werken zich. Hij speelt Ka3 en na Lc5 is hij verloren. 3 – 4.
John speelt net als vorige keer dus de beslissende partij. Hij moet enorm opletten op de opstomende d-pion van wit terwijl hij zelf op de e-lijn doorloopt naar e3 gesteund door f4. Wat een spannende pot. De witte pion komt op d7 en wordt geblokt, maar hoe gaat het verder? De spanning bij beide spelers is hoog, maar bij de meer dan 15(!!!) toeschouwers niet minder! Wit heeft zoveel druk opgebouwd dat hij de tijd krijgt een extra pion naar voren te spelen. Kan John dit wel houden of wordt het zelfs 3-5 i.p.v. 4-4?
Wit staat met pionnen op c6 en d7 en John lijkt in tempodwang te komen maar toch vindt hij weer een bufferende (in dit geval konings-)zet die helaas wel een g-pion kost wat de dekking van f4 ondergraaft. Rond 18.00 moet hij een loper tegen een van de vrijpionnen geven en lijkt het niet meer te redden. Maar ja: wij snappen die stelling al heel lang niet meer! De tijdnood speelt nu hard op: 30 seconden tegen 60 seconden. Beiden spelen zo ongeveer op increment (30 sec) terwijl de stelling veel denkkracht vraagt en dan ineens overschrijdt John de tijd. Wat een anticlimax! 3-5 verlies.
Na 18.00 maken we de balans op:
ESC3 verliest zoals verwacht, al is de uitslag wel wat teleurstellend.
ESC2 verliest wat niet helemaal nodig was, een gelijkspel was zeker haalbaar.
ESC1 verliest terwijl winst of gelijkspel heel goed mogelijk was ondanks onze (soms fors) lagere ELO-ratings.
Maar al met al kunnen we niet ontevreden zijn met het niveau van de gespeelde partijen en zeker niet met de strijdlust. De weg naar Parijs is nog lang en we rijden nog steeds mee!
Eerste ronde KNSB
De Giessen en Linge 1 – ESC 1: 3,5 – 4,5 (gespeeld: 21-09-2024)
Na de promotie naar de 4e-klasse vorig seizoen wisten we: we moeten aan de bak. Gelukkig is ESC1 dit jaar versterkt met de komst van John Riksen die meteen aan het eerste bord mocht plaatsnemen bij de wedstrijd tegen De Giessen & Linge 1 die in Sliedrecht werd gespeeld.
De reis verliep helaas niet zonder problemen. Als dat maar geen voorteken was… Ruim op de tijd vertrokken, maar ongelukken op de A27 en op de alternatieve route zorgden ervoor dat we 10 minuten te laat in wijkcentrum ‘de Havik’ arriveerden. We hadden onze tegenstander natuurlijk ingelicht en deze waren zo sportief om de klok niet meteen om 13.00 uur aan te zetten. Om 13.15 gingen we van start, voor het eerst ‘in balans’ met 4 * de Cirkel en 4 * ESV: John, Henri, Carel, Willem, Erik, Dominic, Tom en Edwin.
We speelden in een zaaltje boven, beneden was een kaartclub bezig. We waren nog niet gestart of de techno-house muziek, scheidsrechter fluitjes en juichend publiek van het naastgelegen sportveld, schalden door de open ramen over onze schaakborden. Op zijn minst bijzonder te noemen. De ramen gingen dicht, dus dat scheelde iets, maar dat kostte ook frisse lucht en koelte…..die we nog nodig zouden hebben.
In de loop van de middag werd het iets rustiger, maar dat werd weer gecompenseerd door de kaartclub waar de drank rijkelijk vloeide en de deelnemers steeds luidruchtiger werden.
Het eerste uur verliep op de borden rustig. Er was nergens nog echt iets aan de hand. Wat wel opviel: John had een echte John-stelling, Carel een echter Carel-stelling en Willem een echte Willem-stelling, kortom een stelling waar ze zich thuis in voelen.
Na 1,5 uur had Erik zich positioneel wel iets verslikt met een verdwaalde koning op f1. Zijn tegenstander buitte het ruimtevoordeel goed uit en won in het middenspel zonder dames een pion. Henri gaf na afloop aan dat hij rond die tijd een fout maakte en zijn tegenstander te veel in de stelling liet komen. Dat zag er in een eindspel-achtige setting met twee torens en loper tegen twee torens en paard positioneel iets minder uit voor hem.
Dan breekt de ‘remise-fase’ aan. Dominic op bord 6 speelt met zwart een degelijke opening met een uitbrekende dame maar de partij dooft snel uit. Edwin op bord 8 speelt met zwart een rustige Caro-Kann en komt niet in de problemen, maar heeft ook geen echte aangrijpingskansen. Al snel daarna volgt Tom met een eindspel van elk dame-toren en veel pionnen. Daar is niets te beleven. Henri is ondertussen uit de problemen en er resteert een eindspel paard tegen loper met elk zes pionnen dat op een geintje na, dat zijn tegenstander doorziet, gewoon remise is. Dan is het na 2 uur gewoon 2-2.
Maar het ziet er net na 15.15 uur dan ook ineens gunstig uit voor ESC:
- Carel heeft inmiddels een kwaliteit verovert en staat goed, maar de stelling is bijzonder ingewikkeld met twee rondspringende zwarte paarden waar Carel er maar één van kan wegruilen. En dan krijgt zijn tegenstander ook nog een gevaarlijke vrijpion op d4.
- Willem staat een pion voor (5 tegen 4) in het eindspel met elk dame-toren-paard. Echt een stelling waarin Willem risicoloos op de winst kan spelen wat hij dan ook doet, al is het wel lastig een snelle winstweg te vinden.
- John heeft ondertussen een kleine kwaliteit (paard + pion tegen een toren) geofferd voor veel spel. Zijn tegenstander staat compleet klem en heeft nauwelijks bewegingsruimte. Langzaam maar zeker verstevigt John de greep op de stelling en wint zijn aanval aan kracht. Mooi om te zien!
- Erik staat echter steeds slechter en zal waarschijnlijk het toreneindspel met 6 tegen 5 pionnen verliezen.
Op dat moment denkt teamleider Edwin: nou, Willem en John een punt dan is 4-4 het minste, misschien winnen we wel met 4 ½ – 3 ½ als Carel niet verliest!
Even later wordt een deel van het beeld bevestigt: Erik verliest een tweede pion, is dan kansloos, geeft op en we staan 2 – 3 achter.
Carel krijgt inmiddels een studieachtige tegenaanval met b5 te verwerken. Het is onduidelijk of hij die pion kan slaan, maar hij durft het niet en dan komt zwart zeer goed te staan met de vrijpion die zelfs al de 2e rij bereikt. Met kunst en vliegwerk slaat Carel die pion weg maar hem resteert dan toren en 4 pionnen tegen paard + loper en 4 pionnen wat niet goed oogt. De computer weet vast wie er beter stond….remise zal het maximum zijn.
Rond 16.00 uur lukt het Willem, na lang manoeuvreren en de druk erop houden, een mooi motief in de stelling te weven. Zijn tegenstander denkt de dame van Willem (op a1) buitenspel te zetten door de blokkade met Tb2 en biedt daarbij ook meteen remise aan. Nou, dat was kansloos. Willem slaat direct toe met Txh3+ en de tegenstander heeft de keuze tussen mat of dameverlies tegen toren en paard. Het eindspel dat dan resteert wordt nog maar een paar zetten doorgespeeld en Willem mag het punt heel terecht in ontvangst nemen. We staan 3-3!
Ondertussen arriveren Tim en Jim als supporters van ESC1 en ze komen op een goed moment met nog twee uit te spelen spannende en alles beslissende partijen.
John zal zeker niet verliezen en heeft duidelijke winstkansen. Hij heeft een onkwetsbaar paard dicht bij de zwarte koning gepositioneerd op h6 en als hij de diagonaal a1-h8 kan openen dan is het voorbij. Daarvoor speelt hij pionnen naar voren en zijn tegenstander trekt alles uit de kast de boel dicht te houden. Het ziet er desondanks echt goed uit.
Maar dan is de vraag of Carel het kan houden? Zijn tegenstander blijkt te hebberig door een pion weg te snoepen en met twee zetten wint Carel geforceerd een stuk tegen een pion terug. Dan is er nog een toren en h-pion tegen paard en g- plus h-pion. Dat leidt uiteindelijk tot remise want Carel kan zijn toren geven tegen de laatste pion: 3 ½ – 3 ½ !
De temperatuur in de speelzaal loopt ondertussen tot 29 graden op, vooral door de gebrekkige ventilatiemogelijkheden en de zon die lekker op het zaaltje scheen.
Voeg daarbij dat er beneden een bingo wordt gestart en de spelleider vrolijk een stukje begint te zingen, dan weet je: dit wordt nagelbijten met die resterende spannende partij van John.
Ook naast het bord gebeurt er wat. Na de tijdcontrole blijken de 30 minuten extra tijd er niet bij te komen wat wel moet. De klok moet dan handmatig gecorrigeerd en ze gaan weer door, maar toch een lastige verstoring.
John blijft ondanks de temperatuur ijzig kalm en weet met zijn d- en e-pion een beslissende doorbraak te realiseren. Zijn tegenstander laat het zich niet meer bewijzen en geeft op.
En zo staat daar de 4 ½ – 3 ½ wat echt een mooie prestatie is.
Na afloop blijkt ook nog eens dat er drie klokken niet goed waren ingesteld (verkeerde increment) en dat de (meespelende) wedstrijdleider van het thuisteam tegen de regels in een smartwatch om had.
Kortom: het was niet bepaald een standaard schaakdag, maar dat mag de pret om de overwinning niet drukken!