voor de andere teams klik hier: ESC1 / ESC3 / ESC4.
Ronde 7: ESC 2 wint eenvoudig van Almere 3 (28-3-2026)
ESC 2 is deze middag geen moment in de problemen geweest. Net als bij ESC 1 (zie het verslag aldaar) verschenen er enkele spelers te laat en zelfs een speler helemaal niet. Een 4,5-2,5 tussenstand na drie uur spelen was beslissend genoeg waarna het nog 5,5 – 2,5 werd.
Spelersverslagen:
Bord 1: Dhr. N. op Gekomen – Tim Evendijk 0 – 1
Al snel kreeg Tim door dat hij lastig een aanval kon opzetten op bord 1. De stelling bleef uiterst solide en Tim wist geen winstkanskans te creëren. Totdat zijn tegenstander blunderde door definitief niet te komen op dagen. Zonder een stuk te bewegen kon de 1-0 genoteerd worden.
Bord 2: Nestor Shirokov – Kees Vlak 1 – 0
De opening was voor beide spelers solide, alleen puzzelde zwart wat met zijn paarden waardoor Nestor langzamerhand zijn stukken optimaal kon plaatsen. Uiteindelijk wist Nestor een pion te winnen en de stelling te openen. Zwart had maar één zet om gelijk spel te houden, maar Kees zag die niet en moest daarna zijn dame ruilen voor twee stukken. Nestor kon vervolgens de beste zetten vinden en Kees mat zetten.
Bord 3: Udo den boer – Joren Mulder 0 – 1
Op bord 3 speelde Joren tegen 1. e4 c5 2. d4 cxd4, c3. Joren nam het pionoffer niet aan en schoof door naar d3. Alhoewel wit zelf koos voor deze variant van het Siciliaans, kreeg hij zijn stukken niet optimaal ontwikkeld. Zwart kreeg zeer actief spel en meerdere kansen om de koningstelling van wit open te breken aan de hand van een offer. Zwart offerde niet maar hield de druk op de witte stelling. Uiteindelijk moest wit een pion opgeven. Zwart had een sterke vrij pion en wist toen de dames te ruilen. De tegenstander ging gestaag door met spelen totdat hij op zet 80 mat werd gezet.
Bord 4: Erik van den Eijkel – 0,5 – 0,5
Erik kreeg een Siciliaan op bord waarin zwart op het juiste moment d5 speelde. Er volgde een afruil van de dame en 3 lichte stukken.Met ongelijke lopers en een gelijke pionnenstructuur was de uitdaging om er nog iets van te maken niet groot meer en werd remise overeengekomen.
Bord 5: Johan Halspels – Ruben de Vries 0 – 1
In de opening speelde Ruben een gambiet en gaf daarmee een pion voor een koningsaanval. In deze scherpe variant werden door wit niet de juiste zetten gevonden. Wit stond gedrukt en kreeg zijn stukken maar lastig ontwikkeld. Zwart voerde de druk steeds verder op en kreeg de optie om stukken te ruilen en daarna en dame tegen toren te winnen. Dat was reden genoeg voor wit om op te geven.
Bord 6: Tom Pronk – Dik Stapersma 0 – 1
Tom kwam met wit prima uit de opening. In het middenspel ging hij echter gruwelijk in de fout. Eerst speelde hij zijn loper op b2 in plaats van e3, waardoor de loper in de knel kwam.
Hoewel zijn voordeel daarmee verdwenen was, was dit nog niet dodelijk. Na ruil van stukken dacht Tom echter dat hij, om stukverlies te voorkomen, met de dame terug moest slaan op g2 waardoor hij een pion verloor. Terugslaan op g2 had echter ook met de koning gekund, omdat het vermeende stukverlies berustte op een misrekening. Het eindspel met een pion minder bleek niet meer te redden en Tom moest vlak voor de tijdcontrole bij de 40e zet opgeven.
Bord 7: Peter Alberts – Jim Pronk 1 – 0
Jim speelde tegen Peter Alberts en kwam iets sterker uit de opening waarna hij in een redelijk comfortabele stelling kwam te staan. Hierbij koos Jim ervoor om een loper te ruilen tegen een paard, waardoor de tegenstander een dubbelpion kreeg maar Jim kreeg hierbij niet het gewenste voordeel op het bord. Vervolgens maakt Jim nog een tempofout en een paar zetten later in tijdnood gaf Jim nog een stuk weg en kon capituleren.
Bord 8: Mark Bakker – 1 – 0
Mark kon pas na 50 minuten de eerste zet van zwart noteren, omdat zijn tegenstander ietwat verlaat was. Maar deze jonge tegenstander liet zich hierdoor niet van slag brengen, want de eerste 15 zetten speelde hij vliegensvlug. Toen Mark na deze zetten op zijn klok keek, was zijn tijdsvoordeel verdwenen en stond het nagenoeg gelijk op het bord. Maar op het juiste moment sloeg Mark toe, won hij een kwaliteit en ruilde hij de juiste stukken af, waardoor zijn overwinning niet meer te stoppen was.
Ronde 6: ESC 2 uitgeschakeld voor de titel na dikke 6,5-1,5 nederlaag tegen Wageningen 3 (7-3-2026)
Eigenlijk ronde 7 van het programma met de titelkans voor ESC 2 op het spel. Een gelijkspel hield nog een kans, een overwinning zou alles in eigen hand brengen maar een nederlaag mocht niet.
Helaas werd het een kansloze, zij het wat geflatteerde nederlaag omdat er maar liefst vijf halve punten om uiteenlopende redenen – maar veelal onnodig – gemist werden (1 keer remise i.p.v. zekere winst, 1 keer remise i.p.v. goede winstkansen en 3 keer een nederlaag i.p.v. remise).
Bord 1: Frans Bonnier – Ruben de Vries 1-0
In de opening werd een gambiet van zwart niet aangenomen door wit. Ruben was onbekend met deze voortzetting. Even later werd alsnog een pion gegeven door zwart voor aanval. Ruben bood vervolgens ook een loper aan, maar deze werd (waarschijnlijk terecht) ook niet genomen. Ondanks dat de loper nu in veiligheid gebracht kon worden zou dat leiden tot nog een pionverlies. Ruben koos voor de ingewikkeldere lijn waarbij de loper geofferd werd. Wit verdedigde nauwkeurig en bleef een stuk voor. Terwijl zwart een matdreiging verdedigde bleek de zwarte dame ingesloten te zijn. Overtuigende winst voor wit.
Bord 2: Tim Evendijk – Marco Otte 0,5 – 0,5
Tim kreeg met wit een solide stelling. Hij pakte iets meer ruimte in het centrum en door a2-a4-a5 ook ruimte op de damevleugel. De dreigingen op de koningsvleugel werden keurig gepareerd en na wat subtiel schuiven viel het eerste pionnetje op b6. Vlug daarna een tweede op a6 en dit kon rustig uitgespeeld worden naar de winst. Toen ook nog de derde pion viel kon het niet verkeerd gaan dacht hij.
Maar de tegenstander kan nog een schaakje geven op a7 en daarna switchen naar a1, b2, b1, b2, b1… Toch nog de winst uit handen gegeven door eeuwig schaak. Enigszins overweldigd van wat er gebeurde accepteerde Tim het remiseaanbod van de tegenstander.
Bord 3: Co Wiersma – Nestor Shirokov 1-0
Wit opende met Pf3 met daarna c4. Nestor kwam redelijk uit de opening maar zijn stukken liepen achter in ontwikkeling. In het middenspel kon Nestor zijn stukken ontwikkelen en het initiatief overnemen. Nadat de torens werden afgeruild kwam Nestor in een stelling met veel mogelijke zetten en variaties. Bijna elke variatie leidde tot remise, maar zwart was op zoek naar een voordelige uitkomst.
Maar na al dat rekenen blunderde Nestor zomaar zijn loper weg. Gelukkig blunderde wit een paar zetten later en kon Nestor met een vrijpion een stuk terugpakken. Theoretisch was het nu remise maar de zwarte koning was niet actief en de witte koning ging samen met de witte loper achter het paard aan. Het paard kon door een onnauwkeurigheid helaas worden opgesloten. Nestor offerde zijn paard in de hoop om bij de witte pionnen te kunnen komen, maar was één zet te laat.
Bord 4: Erik van den Eijkel – Joost Hooghiemstra 0,5 – 0,5
Erik kreeg de Najdorv-variant van het Sicliaans op bord. Zwart kwam best wel goed uit de opening, maar liep toch vast met een toren op c4. Een opzet om via de toren op b4 een pion op de a of b lijn te winnen zou niet goed aflopen. Een terugtocht naar c7 zou mij weer spel geven. Herhaling van zetten was het resultaat omdat hij eigenlijk ook niet beter had; een andere zet zou namelijk de stelling verslechteren.
Bord 5: Cees van de Waerdt – Mark Bakker 1-0
Op bord 5 kreeg Mark met zwart een Caro-Kann op het bord, waarin beide partijen zochten naar een duidelijk aanvalsplan. Dit gezoek leidde tot een afruil van alle zware stukken, waardoor het 6 pionnen en een zwartveldige loper voor beide partijen was. Mark dacht remise te kunnen claimen door zetherhaling, maar dit deed hij niet correct, waardoor de spelers doorspeelden. Diep in het eindspel maakt Mark een fout, waardoor hij kansloos is. Een absoluut onnodige nul.
Bord 6: Tom Pronk – Pieter de Paus 0-1
Tom kreeg met wit een gecompliceerde stelling op het bord. Wit had het loperpaar, terwijl zwart iets meer ruimte had. Tom kwam (zoals wel vaker) in tijdnood, maar na een grootscheepse afruil tussen de 30e en 40e zet wist hij de tijdcontrole te halen.
Het leek uit te lopen op zetherhaling in een toreneindspel, maar na een moment rust nam Tom ruim 10 minuten om de stelling nog eens goed te bekijken en dacht hij de partij te kunnen winnen. Niets bleek minder waar en de vrijpion van zijn tegenstander die Tom dacht te winnen bleek niet meer te stoppen.
Opgeven was het enige dat nog restte.
Bord 7: Harry Verhoef – Jim Pronk 1-0
Jim zat al heel snel in extreme tijdnood na een gedrongen en gecompliceerd middenspel. Hij gaf een toren tegen twee lichte stukken en kreeg uiteindelijk een open lijn met kansjes tegen de witte koning. Met nog 10 seconden op de klok grijpt hij echter mis. I.p.v. een dame-zet geeft hij snel een schaakje met de toren. Dat blijkt helaas direct te verliezen. De stelling was remise na een damezet naar de onderste lijn, maar dit soort dingen gebeurt vaak na een langere tijd onder hoge tijdsdruk spelen.
Bord 8: Sander Rosman – Koen Uitdehaag 0,5 – 0,5
Sander verloor in de opening een pion maar zwart hield in het middenspel een triplepion en dubbelpion over in een aan beide kanten twee torens plus loper en pionnen eindspel. Sander staat dan ineens heel veel beter en heeft zeker winstkansen. Zijn tegenstander compliceert door b5 en als Sander nu cxb5 doet blijft hij in het voordeel omdat zijn damevleugel-pionnen verbonden blijven. Hij kiest echter voor pionwinst met Txg5 en bxc4 Txc4 Txc4 bxc4 en dan staat hij ineens een heel stuk minder. Hij moet dan voor remise vechten en dat lukt gelukkig tot er alleen nog twee koningen en een pion in de oppositie staan.
Ronde 5: ESC 2 geeft de winst weg maar krijgt een 4-4 tegen Paul Keres 7 (7-2-2026)
Eigenlijk ronde 6 van het programma maar na het uitstel van de vorige ronde moest ESC 2 naar Paul Keres 6. Slechts 1 bordpunt verschil tussen de teams die de tweede en derde plek bezetten dus een belangrijke wedstrijd.
Nestor Shirokov was als eerste klaar. Hij viel heftig aan en kreeg een feitelijk gewonnen stelling (+2). Maar daarna deed hij ineens een stuk in de aanbieding met later moest hij met 5 pionnen tegen twee stukken uiteindelijk de vlag strijken, 0-1. Na een overwinning van Tim Evendijk vielen er remises bij Tom Pronk, Mark Bakker en Ruben de Vries dus 2,5 – 2,5. Edwin verknalde op onbegrijpelijke wijze een remise-eindspel met beiden onder de 30 seconden op de klok. Hij was even in de war en moest nog een keer kijken voor hij een zet deed. Toen hij na de zet de klok indrukte was het net te laat; tijdoverschrijding op 1 seconde en een weggegooid halfje en 2,5 – 3,5 achter.
Jim Pronk en Erik van den Eijkel speelden nog en beiden zouden niet meer dan remise kunnen halen. Dat gebeurde bij Jim het eerste en het hele team was bijzonder chagrijnig dat de wedstrijd zo met 3,5 – 4,5 onnodig verloren zou gaan terwijl winst voor het grijpen had gelegen. Maar in het altijd lastige vijfde uur voltrok zich een klein wonder. De tegenstander van Erik wilde uit eeuwig schaak lopen maar liep zo een overduidelijk matnet in. Mat in drie en toch nog 4-4.
Met nog nog twee ronden tegen de nummer één Wageningen 3 en de nummer drie Almere 3 zijn we nog in de race voor de titel, zeker omdat Paul Keres 6 de laatste ronde tegen Wageningen 3 speelt. Kortom: spanning volop!
Spelersverslagen:
Bord 1: Ruben de Vries – Rogier Burger 0,5 – 0,5
Ruben speelde een gambiet, een pion geven voor een aanval. Zwart kende het en speelde secuur. Hierdoor had hij een klein voordeel uit de opening. In het middenspel bleef dit voordeeltje voor zwart, tot het door een onnauwkeurigheid weer gelijk kwam te staan. De pion werd teruggewonnen en zwart bood remise aan. Ruben speelde nog door en dacht een pion te kunnen winnen maar had weinig tijd in de complexe stelling. Omwille van de tijd werd een makkelijk vervolg gekozen en werd het alsnog remise.
Bord 2: Jaimie Soeterbroek – Tim Evendijk 0 – 1
Tim speelde de opening vrij vlot, waardoor er zonder nadenken een half uur tijdswinst werd gepakt. De tegenstander pakte het echter daarna agressief aan door na korte rokade g4, f4-f5 te spelen. Beide spelers kregen een zwakke koning. Tim wist een pion te winnen en kon binnendringen op de 2e rij. Door de zwakke koning werd na een grootscheepse ruil 3 pionnen gewonnen door Tim en actieve stukken. Na even doorspelen gaf de tegenstander zich gewonnen.
Bord 3: Nestor Shirokov – Dustin van Weersel 0 – 1
Nestor had een geweldige start in de opening. De tegenstander reageerde met b6 op c4 wat Nestor de mogelijkheid gaf om een groot centrum op te bouwen en snel te kunnen ontwikkelen. De tegenstander had de stelling onderschat en stond positioneel heel zwak. Hoewel Nestor met zijn sterke paarden een pion op c7 had gepakt, moest hij toch nauwkeurig zijn. Kort daarna wilde Nestor zijn witte loper op een mooi plekje op h3 zetten om een lange diagonaal te controleren. Echter, was Nestor te snel met deze zet waardoor hij een schaakje van de zwarte dame op h6 had gemist. Hierdoor moest wit een stuk opgeven en was zwart weer levend met een enorm voordeel. Nestor probeerde met zijn pionnen en een torenoffer nog spel te creëren, maar een eindspel met één dame tegen een dame en 2 stukken was teveel. Na het afruilen van dames gaf Nestor op.
Bord 4: Paul van der Pas – Tom Pronk 0,5 – 0,5
Tom speelde met zwart de opening te passief. Wit bouwde de druk langzaam op en Tom kwam steeds meer in de problemen, zowel op het bord als op de klok.
Toen Tom zich dacht te kunnen bevrijden met d5 ruilde zijn tegenstander
eerst een aantal stukken, waarna Tom zag dat hij een stuk zou gaan
verliezen. Zijn tegenstander overzag echter de winnende combinatie, waarna Tom kon afwikkelen naar een dame eindspel waarin al snel tot remise werd besloten.
Bord 6: Joost Veltman – Edwin Groen 1 – 0
Na een geweigerd damegambiet probeert wit met paard en loper druk via de witte diagonaal te zetten. Zwart countert echter sterk en komt na de breekzet c5 erg goed te staan. Op zet 16 slaat Edwin met een loper i.p.v. een toren op d7 terug en krijgt wit tempi kado. Na veel spanning ontstaat een eindspel dame-toren dat remise is, maar beiden spelen door met nog 30 seconden op de klok. Waar Edwin om nog steeds onverklaarbare reden ineens door de tijd gaat en daar is hij nog steeds heel heel erg beroerd van.
Bord 7: Mark Bakker – David Koole 0,5 – 0,5
Mark speelde een gelijkopgaande partij, waarin beide spelers probeerde hun paarden op sterke velden te krijgen, maar ook te voorkomen dat de andere partij zijn paard op een sterk veld kreeg. Dit zorgde voor een interessant, maar ook een afwachtend schouwspel. Nadat uiteindelijk een groot aantal stukken werd afgeruild, kwam er een eindspel met gelijk materiaal. Beide partijen konden niet in de aanval, omdat zij dan het risico liepen zelf de partij te verliezen, dus kwamen ze remise overeen.
Bord 8: Ton van Garderen – Jim Pronk 0,5 – 0,5
Jim speelde met zijn geliefde zwart kleur. Jim spendeerde veel tijd in de opening wat hem uiteindelijk geen windeieren legde. Hij kwam beter te staan met uitzicht op een mogelijke overwinning. Echter verprutste Jim dit in tijdnood. Waarna hij een lastig eindspel moest gaan uitspelen om proberen remise te houden. Dit lukte uiteindelijk en met een dubbel gevoel kon Jim de stukken in de doos doen.
Ronde 4: ESC 2 wint simpel van Wageningen 4 met 6 – 2 (13-12-2025)
Met veel vertrouwen reisde een compleet en zo sterk mogelijke opstelling af naar Wageningen, samen met ESC 3 dat tegen Wageningen 5 aantrad. Het werd een mooie middag, waar we zelfs nog de oude grootmeester Hans Ree konden ontmoeten.
Vrijwel de hele wedstrijd was er eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. Op alle borden stond ESC na twee uur spelen gelijk of (duidelijk) beter. Joren Mulder won als eerste en vrij snel. Ruben de Vries koos echter voor een verkeerd offer en moest uiteindelijk vechten voor remise. Mark Bakker stond overtuigend beter, maar forceerde te veel en kreeg het deksel op de neus. Toen na 4 uur spelen de stand 4-2 voor ESC was, speelden alleen Tim Evendijk en Edwin Groen nog, Beiden hadden minimaal remise maar stonden technisch gewonnen. Uiteindelijk wonnen beiden en kon ESC 2 op bordpunten ook naar de tweede plek in de poule stijgen.
We liggen zeker nog op koers voor onze kampioens-/top-2 ambitie, maar de laatste drie wedstrijden gaan tegen de huidige nummers vier, drie en één uit de poule, niet toevallig ook nog in oplopende volgorde van sterkte. Alles nog in eigen hand dus!
Verslagen van de spelers:
Bord 1: Ruben de Vries – Niels van Duijl
Uit de opening kreeg ik veel ruimte en een aanval. Niels werd gedwongen een loper terug te zetten naar f8, wat niet alleen een ontwikkeld stuk terughaalde, maar ook de rokade belemmerde. Ik offerde een kwaliteit om de aanval voort te zetten. Dit bleek echter wat te opportunistisch, omdat zwart goed verdedigde stond hij hierdoor een kwaliteit voor. Uiteindelijk werd het eindspel een loper en pion tegen toren en pion. Na lang proberen kwam zwart niet verder en werd remise overeengekomen.
Bord 2: Tim Evendijk – Mark van de Vooren
Ik had een zware dobber aan mijn jeugdige tegenstander. In eerste instantie was ik blij om de Catalaan tegen zich te krijgen, aangezien ik daar met wit wat ervaring in heb. Ik begon het echter steeds somberder in te zien. Mark pakte ruimte en stond geen tegenspel toe. Gelukkig kwam er toch een gaatje nadat ik een pion won met een vork. Het eindspel toren en drie pionnen tegen toren en twee pionnen duurde een stuk langer dan verwacht. Na 64 zetten kon ik eindelijk de partij naar zich toe trekken.
Er is mij al wel iets duidelijk geworden. Het eindspel verliep moeizaam en ik werd met u aangesproken. Mijn schaakcarrière heeft zijn hoogtepunt bereikt, de aftakeling kan beginnen.
Bord 3: Joren Mulder – Marius Bolck
De partij opende in een Caro-Cann. De zwarte loper kwam op g6, maar omdat wit een variant met paard e2 naar g3 had gespeeld, volgende al snel f4! Dreigend met f5 en een loper winst. Zwart speelde de loper naar Le4. wit speelde Dg4! En zwart zat in de problemen. De volgens computer beste afruilvariatie werd gespeeld, maar zelfs dan stond wit ruim 2 pionnen voor in stelling. Na zet 40 moest zwart opgeven.
Bord 4: Marcel Hahne – Tom Pronk
Ik speelde met zwart en kreeg een gesloten Siciliaan op het bord. Na 10 zetten theorie was de stelling in evenwicht. Mijn tegenstander brak de stelling open met d4 en ik counterde met f5. Er volgde een pionruil in het centrum en nadat de zware stukken waren geruild op de c-lijn was de muziek wel uit de stelling.
Er volgde nog een zet of 10, maar na 35 zetten werd de vrede getekend.
Bord 5: Edwin Groen – Frits Gieltjes
In een Siciliaan volgt tussen zet 13 en 21 een min of meer afgedwongen zettenreeks waarbij ik na de ruil van paarden en een toren de al geplande druk kan ontwikkelen tegen twee geïsoleerde zwarte pionnen op de a- en c-lijn. Mijn tegenstander denkt na een volgende ruil van toren en laatste lopers de remisehaven te hebben bereikt in een dame-pionnen eindspel en biedt remise aan. Ik had echter gezien dat ik zeker een pion zou winnen (let op: dat is zet 31).
Dan begint het ‘uitmelken’ waarbij ik mijn vrijpion naar c6 breng en mat-in-één dreig, maar met alle eeuwig-schaak risico’s van dien. Mijn koning begint dan een enorme wandeltocht: schuilen achter pionnen van zwart op h8 of f8 en ook naar a8 is een optie. Zo ver komt het niet. Als ik stomweg mijn plan niet uitvoer en directe winst laat liggen, maak ik een switch en geef ik de c-pion om mijn f-pion te laten doorlopen. Na een laatste schaakje door zwart – de 27ste op rij! – is dameruil en/of promotie niet meer te voorkomen na zet 74(!) en 5,5 uur spelen.
Bord 6: John van den Dungen – Erik van den Eijkel
Ik speelde met zwart een Siciliaan tegen John van den Dungen. De opening liep niet echt goed en ik kwam een beetje onder druk te staan. Richting het middenspel was de stand weer in evenwicht en kon ik een tegenaanval opzetten. Hierop werd niet goed gereageerd en al snel vielen twee pionnen.
Het was nog wel even puzzelen om een doorbraak te forceren. Gelukkig hielp mijn tegenstander mij weer een beetje door een minder tactische terugtocht van de koning van c4 naar d3; mijn koning kon daardoor naar d5 en na een pionnenopstoot van mij op de damevleugel was het snel uit.
Bord 7: Mark Bakker – Jaap Melgers
Mijn tegenstander koos voor een gambiet waar ik de theorie niet van kende, dus besloot ik het niet aan te nemen. Nadat ik in het begin veel aan het shufflen en pionnen aan het bewegen was, nam mijn tegenstander iets te veel tijd, waardoor ik lekker kwam te staan. Ondanks naarstige pogingen om een doorbraak te vinden, lukt dit helaas niet. In een alles of niets poging – een paardoffer met de bedoeling damewinst – mist Mark een vluchtveld voor de zwarte dame, en daarna liep ik achter de feiten aan met een nul als resultaat.
Bord 8: Hein Stallinga – Jim Pronk
In de opening wist ik met zwart een licht initiatief te pakken. Waar door hij wat soepeler stond. Ik maakte de keuze om niet te rokeren en een aanval op de koningsvleugel op te zetten waar Wit kort gerokeerd stond. Uiteindelijk wist ik hier ook door te breken en gaf mijn tegenstander op.
Ronde 3: ESC 2 geniet van een vrije ronde (22-11-2025)
Ronde 2: PSV/DoDo 3 kan ESC 2 niet stoppen: 1,5 – 6,5 (1-11-2025)
Op een regenachtige zaterdagmiddag, 1 november, speelde ESC 2 uit in Barneveld tegen het derde team van PSV-DoDO. Een team met een aanzienlijk lagere rating dan het tweede team uit Ede, dus de verwachtingen waren hoog. Als eerste was Jim klaar, aan bord 6.
Jim Pronk speelde met zwart tegen Gilead van Duuren. In de opening nam Jim een pion offer aan. En hij consolideerde deze rustig gedurende de partij. Hij voerde langzaam de druk op, en deze werd te veel voor de wit speler. Hierna kon Jim de overwinning en de 1-0 voor het team noteren.
Vrij kort daarna mocht Mark Bakker aan bord 8 van de winst proeven.
Mark speelde aan bord 8 met zwart tegen Ruth. Ondanks een ratingverschil van ruim 300 punten in het voordeel van Mark en een snel gewonnen pion maakte Ruth het Mark erg moeilijk. Een mislukte koningsaanval en een grote afruil zorgde ervoor dat Ruth tegenspel kreeg en mogelijk zelfs beter kwam te staan. In een tricky eindspel, met 2 paarden voor beide partijen, speelde Mark secuur genoeg en in tijdnood won hij een paard, waarna het gespeeld was.
Als derde kwam Ruben de Vries met een grote glimlach de zaal uit. Hij won aan bord 1, dus 3-0 was de tussenstand inmiddels al.
Ruben de Vries: “Al vroeg in de opening werden de dames geruild, hierdoor kon zwart niet meer rokeren maar wit had een geïsoleerde centrumpion. Door een onhandige zet verloor wit enig tempo. Toch werd dit weer snel opgepakt en voelde zwart zich genoodzaakt te ruilen waardoor zijn stelling slechter werd. Vervolgens gaf hij op het bord de optie de torens te ruilen en bood remise aan. Dit werd afgeslagen, de torens werden geruild en er ontstond een eindspel paard tegen loper met gelijk aantal pionnen. Het paard bleek echter sterker dan de loper en door vrijpionnen te creëren, wist wit te winnen.”
Tom Pronk zorgde er aan bord 3 voor dat ESC 2 in ieder geval niet zou verliezen. Hij maakte het 4-0.
Tom speelde met wit tegen Johan Mosterd, dezelfde tegenstander die in hij in de eerste ronde van het eerste seizoen KNSB had. Toen speelde Tom met zwart en won hij nadat zij tegenstander in het eindspel in de fout ging. Dit keer pakte Tom het iets agressiever aan en in het middenspel wist hij de a-lijn met 2 torens in handen te krijgen. Zijn tegenstander zat bovendien met een passief paard op h7. Dit werd hem kort na de tijd controle fataal. Tom won een stuk en zijn tegenstander gaf op.
Kort na elkaar waren ook Tim Evendijk (bord 2) en Joren Mulder (bord 7) klaar. Nog 2 overwinningen, 6-0 inmiddels.
Hoewel de Caro-Kann bekend staat om de solide structuur, was dat niet het geval in de partij tussen Willem Verheij en Tim. Wit bracht zijn aanval op gaan met pionnen op f5 en h5. Daarnaast zette hij druk met zijn paard op h4 en een dame op g4. Zwart ging daarentegen op de damevleugel aan de haal met b5 en c4. Wit offerde zijn paard en wist hoge druk te zetten op de zwarte koning. Nadat er tijdelijk niet actief genoeg werd gereageerd, kon zwart stukken ruilen en de boel onder controle houden. Willem kreeg hoop toen Tim door de vlag ging, maar toen hij hem wees op de bonustijd bij zet 40 ging hij de verloren stelling proberen uit te spelen. Het resultaat was echter nog steeds een 0.
Joren speelde met wit tegen Bruun van de Laar. De klassieke ciciliaanse opening veranderde koers nadat wit de paarden op c3 en d2 zetten. Na d5 koos zwart ervoor zijn loperpaar op te geven, en dat koste hem uiteindelijk een pion. Wit zette in een toreneindspel dit voordeel om in winst.
Maar 8-0 leek het niet te gaan worden. Edwin Groen en Erik van den Eijkel stonden er niet al te best voor, maar wellicht kunnen zij een wonder verrichten.
Als 7e was Erik klaar. Ondanks een compleet verloren stelling, sleepte hij een remise uit het vuur. 6,5 – 0,5.
Erik speelde met wit tegen Jan Bakker. In een Italiaanse opening ging ik voor een twijfelachtige pionwinst op e5. Dat pakte verkeerd uit. In een poging deze te pion te handhaven kwam ik steeds minder te staan. Ik leek regelrecht op een nederlaag af te stomen. De computer gaf voor Jan Bakker een steeds groter voordeel aan. Echter in de finale van de partij dacht mijn tegenstander een definitieve doorbraak te forceren en een pion te laten promoveren. Dit bleek een blunder en 2 gevaarlijke vrijpionnen gingen verloren; de stand was opeens weer in evenwicht met al snel daarna een remise overeengekomen.
Als laatste was Edwin klaar. Helaas verloor hij na vijf uur spelen in wederzijdse tijdnood met zwart aan bord 4.
Edwin: “Op bord 4 met zwart een geweigerd dame-gambiet waarbij Db6 wit even verrast maar zwart zelf even later met Da5 een tactische fout maakt. Dit voert de druk op de zwarte stelling op en met nauwkeurig verdedigen weet ik de boel dicht te houden. Dan gebeurt er iets vreemds: ik maak een fout en moet dan Lxb5+ spelen maar wit ziet het schaakje niet en denkt mijn toren te kunnen nemen met Dxa8. Als hij Txb5 had gespeeld had ik direct opgegeven maar ja, zet terugnemen en verplicht Dxb5 waarna de stellingproblemen grotendeels zijn opgelost. Er resteert een dubbel toreneindspel met een pion minder. Na de tijdcontrole probeert wit op verschillende manieren te winnen en ik zoek een remisewending met jacht op de witte koning. Wit speelt alles heel nauwkeurig en maakt geen enkele fout. Na 5 uur spelen incasseert hij het verdiende punt.”
Een mooie tweede overwinning waar we hopelijk op voort kunnen bouwen.
Ronde 1: ESC 2 begint goed met een 5,5 – 2,5 overwinning op Het Kasteel 2 (4-10-2025)
Nadat teamleider Mark Bakker als ware hij een Blöf-zanger “liefs en succes uit Londen” had overgebracht, begon het tweede met een zwaar gewijzigde opstelling aan de eerste wedstrijd van het seizoen. Maar liefst 5 vaste spelers konden om verschillende redenen niet mee spelen. Bijzonderheid daarbij was dat Edwin, Erik en Tom deze middag niet onverdienstelijk meespeelden met ESC 1 en daar met zijn drieën 2.5 punt pakte.
Op bord 4 was het Nestor die als eerste klaar was hij speelde met de witte stukken tegen Albert Verhaaren. De opening was niet heel spannend al kwam er wat spanning in door 2 actieve paarden in het centrum. Albert ging iets te snel op de koningsvleugel waar Nestor een gratis paard kon slaan, want bij terugslaan zou Albert met een schaakje zijn dame verliezen. Een paar zetten daarna maakte Nestor een mooie tactische offer door zijn loper te ruilen voor een pion op h6. Door deze zet ontstonden er meerdere dreigingen. Albert geloofde er niks van, maar Nestor liet snel zien dat alles al verloren was. De laatste zet voor mat, gaf Albert op. 1-0.
Als tweede was Arno Braam klaar op Bord 8 hij speelde met wit tegen Henk van den Berg. Na een gelijkwaardige opening kwam Arno onder druk te staan. Hij probeerde zich kranig te weren maar uiteindelijk moest hij capituleren: 1-1.
Plaatsvervangend teamleider Jim was als derde klaar op bord 1, hij speelde met zwart tegen Simon van Dijk. Het was een spannende partij waar veel grappen en ruilvarianten in zaten. Jim kwam daarbij vooral tot de conclusie dat deze helaas allemaal in het voordeel van de wit-speler zouden uitpakken. Na kort een van de minst slechte varianten gespeeld te hebben was voor Jim duidelijk dat er geen eer meer aan te behalen viel. Hij gaf op, wat zorgde voor een 2-1 achterstand.
Na zijn partij maakte Jim een korte ronde langs de borden en daar werd hij niet heel rustig van. Met een 2-1 achterstand en op geen van de borden een op dat moment betere stelling voor ESC kon het wel eens een lastige middag gaan worden!
Maar toen ging het opeens hard.
Ruben won van Kosse Stegman op het moment dat de klok zich ermee ging bemoeien als extra tegenstander voor beide spelers. Ruben zette de aanval in, in een steeds complexer wordende stelling. Hij vond niet meteen de doorbraak, tot zwart een cruciale fout maakte en een paard liet insluiten. Kort daarna volgde ook nog een kwaliteit, waarna zwart opgaf. 2-2.
Marcel won vervolgens op bord 7 van Toine van Bergen. De speler van Het Kasteel opende met c4, de Engelse opening. Wat volgde was een tactisch steekspel! Pas op de 17de zet werd er voor het eerst geslagen: wit sloeg een pion zodat de b-lijn werd geopend. Een paar zetten daarna wilde wit ook de f-lijn openen, maar hierbij verzwakte hij zijn stelling. De witte pion op e3 bleek nu kwetsbaar. Marcel kreeg de gelegenheid zijn paarden een actieve rol te geven. Bovendien kreeg hij aanval omdat wit zijn loper, een belangrijke verdediger van de monarch, ruilde voor een zwart paard. Zwart bouwde de aanval uit en wit kon zeven zetten later opgeven. 3-2.
Met nog drie partijen bezig, zag het er opeens een stuk rooskleuriger uit. Na nogmaals een ronde gedaan te hebben, kwam de teamleider tot de conclusie dat er toch minstens 1.5 punt gehaald kon worden uit de resterende partijen, wat genoeg zou zijn voor de winst.
Toen was het de beurt aan invaller Hans Thuijls. Hij speelde met zwart tegen Niels Radder. Hans had toestemming gekregen van teamleider Dick Wenning van ESC 3 om in te vallen bij ESC 2 met als nadrukkelijke voorwaarde dat hij weer netje terug zou gaan naar het ESC 3.
Hans kreeg aan bord 5 met zwart een gesloten Siciliaan op het bord, waarbij beide spelers hun koningsloper fianchetteerden. Aan de zwarte zijde kwam het tot een ruil. Na een ruil kreeg wit de c-lijn in handen en Hans liep achter de feiten aan. Hij probeerde er het beste van te maken. Op een gegeven moment schoot zijn tegenstander een bok, waardoor Hans de dame kon veroveren tegen een toren en loper en na een dubbele aanval met schaak won Hans ook nog een loper en toen was het punt binnen. 4-2.
Vervolgens was het de beurt aan Joren om na de 4-2 van Hans de overwinning definitief te maken. Hij speelde met zwart tegen Mitch van Hensbergen. De openingstheorie van het gesloten Siciliaans stopte voor wit na zet 4. Niet zo gek want zwart gaf een pion op en bleef met een geïsoleerde b-pion over. Zwart zijn loper op g7 samen met de open a- en c- lijn, bezorgden wit echter een hoop hoofdpijn. Alhoewel de b-pion een gratis prooi leek, durfde wit het niet aan en besloot hij met nog 30 minuten op de klok voor de verkeerde voortzetting. Zwart nam het gekregen tempo gretig aan en keerde de partij van een +1 stelling maar een -2 om. Onder tijdsdruk koos wit voor een paar ongelukkige positionele zetten waarna zwart compleet gewonnen stond. Het eindspel was echter een open damesspel, en het duurde zwart met enige voorzichtigheid nog 40 zetten om de partij te sluiten. Wat zorgde voor een 5-2 voorsprong, waarmee de overwinning zeker was.
Als laatste was het de beurt aan Sander om de stukken in de doos te doen, hij speelde met wit tegen Ton Wouters.
Sander kwam niet lekker uit de Scandinavische opening waar de dames vroeg afgeruild werden. Nadat hij zich gedwongen zag zich ietwat passief op te stellen besloot hij dan te proberen ruimte te pakken ten koste van de eigen veiligheid.
Zwart blijkt de gecreëerde zwaktes niet optimaal uit te buiten, waardoor wit er goed uit lijkt te komen, tot hij een simpele combinatie mist en een pion verliest. Zwart was echter zo aardig deze gelijk weer terug te geven. Hierna ontstaat een eindspel waar wit op zijn beurt een pion weet te winnen, maar door enige aarzeling en een aantal onnauwkeurige zetten weet Sander dit na een langdurig eindspel helaas niet in winst om te zetten, en wordt remise besloten. Wat zorgt voor een eindstand van 5.5-2.5
De 5.5-2.5 overwinning is een uitstekend begin van het seizoen voor het 2e vooral met dank aan de invallers die allen hun steentje meer dan bijgedragen hebben!
